Eξαπλώνεται στην Ευρώπη η επιδημία δάγκειου πυρετού

Την εμφάνισή του στην Ευρώπη ύστερα από τη δεκαετία του 20 έκανε για πρώτη φορά ο δάγκειος πυρετός καθώς περισσότεροι από 1.300 άνθρωποι έχουν νοσήσει στη Μαδέρα, στο αρχιπέλαγος της Πορτογαλίας.

Η νόσος προκαλείται από τον δάγκειο ιό, ο οποίος μεταδίδεται (δηλαδή εξαπλώνεται) μέσω των κουνουπιών.

Σε μια πρώτη αξιολόγηση, το Ευρωπαϊκό Κέντρο για την Πρόληψη και τον Έλεγχο των Ασθενειών (ECDC) ανέφερε ότι 25 κρούσματα της νόσου--η οποία αποκαλείται και «πυρετός των σπασμένων οστών» γιατί ο πόνος που μπορεί να προκαλέσει στους ανθρώπους είναι τόσο μεγάλος, που έχουν την αίσθηση ότι σπάνε τα κόκαλά τους-- εντοπίστηκαν σε άλλα σημεία της Ευρώπης από ανθρώπους που είχαν ταξιδέψει από τη Μαδέρα.

Η ίδια πηγή αναφέρει ότι τέτοια κρούσματα έχουν καταγραφεί στην Πορτογαλία, τη Βρετανία, τη Γερμανία, τη Σουηδία και τη Γαλλία.

Από τότε που ξέσπασε η επιδημία στις αρχές Οκτωβρίου, έχουν καταγραφεί 1.357 κρούσματα δάγκειου πυρετού από τις υγειονομικές αρχές στη Μαδέρα, μεταξύ των οποίων 669 εργαστηριακά επιβεβαιωμένες και 688 πιθανά κρούσματα. Ογδόντα-εννέα άνθρωποι έχουν νοσηλευτεί και μέχρι στιγμής δεν έχει καταγραφεί κάποιος θάνατος.

Μερικά από τα συμπτώματα του δάγκειου πυρετού είναι πυρετός, πονοκέφαλος, δερματικό εξάνθημα που μοιάζει με την ιλαρά και πόνος στους μύες και στις αρθρώσεις. Σε κάποιους ασθενείς--περίπου στο 5%-- ο δάγκειος πυρετός μπορεί να εξελιχθεί σε μία από τις δύο μορφές που είναι επικίνδυνες για τη ζωή.

Στην υγειά σας!!!

Read More

Αναιμία τα κυριότερα συμπτώματα

Η αναιμία δημιουργείται όταν ο αριθμός των ερυθρών αιμοσφαιρίων στο αίμα μειώνεται σε παθολογικά επίπεδα. Τα ερυθρά...αιμοσφαίρια περιέχουν την αιμοσφαιρίνη η οποία μεταφέρει το οξυγόνο από τους πνεύμονες στους ιστούς και στα όργανα του σώματος. Η αναιμία μπορεί να οφείλεται σε απώλεια αίματος, σε έλλειψη ενός βασικού συστατικού που συμβάλλει στη σύνθεση της αιμοσφαιρίνης, σε ανωμαλίες παραγωγής των ερυθρών αιμοσφαιρίων και τέλος σε ασθένειες όπου υπάρχει υπερβολική καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων.

Ένα από τα κυριότερα συμπτώματα της αναιμίας είναι η κούραση. Πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι υπάρχουν και πολλές άλλες αιτίες κούρασης εκτός από την αναιμία όπως το στρες, η κατάθλιψη, η αϋπνία, η υπερκόπωση και διάφορες ασθένειες. Η κούραση στην αναιμία οφείλεται στο γεγονός ότι μειώνεται η μεταφορά οξυγόνου στην καρδία και σε άλλα ζωτικά όργανα. Οι ασθενείς παρουσιάζουν αδυναμία και εξάντληση. Νιώθουν ότι δεν έχουν ενέργεια και χρειάζονται περισσότερη προσπάθεια παρά ότι συνήθως για τις δραστηριότητες τους. Όταν η αναιμία αναπτύσσεται αργά, ο οργανισμός βρίσκει τρόπους προσαρμογής. Έτσι στα αρχικά στάδια οι ασθενείς στις περιπτώσεις αυτές δεν αντιλαμβάνονται ότι πάσχουν από αναιμία. Το πρόβλημα ανακαλύπτεται όταν για κάποιο λόγο γίνει ανάλυση αίματος ή όταν τα ερυθρά αιμοσφαίρια και η αιμοσφαιρίνη παρουσιάσουν σημαντική πτώση. Όταν η αναιμία εγκατασταθεί απότομα λόγω ξαφνικής πτώσης της αιμοσφαιρίνης, τότε τα συμπτώματα είναι άμεσα. Η σοβαρότητά τους θα εξαρτηθεί από το βαθμό και την ταχύτητα πτώσης της αιμοσφαιρίνης.

Εκτός από την αδυναμία και την κούραση, οι ασθενείς παρουσιάζουν χλωμάδα, δύσπνοια, λαχάνιασμα, ταχυκαρδία, πονοκέφαλο και ζαλάδες ιδιαίτερα όταν στέκονται.

 Επίσης έχουν δυσκολίες στο να ανεβούν σκαλιά ή να κάνουν άλλες συνήθεις σωματικές δραστηριότητες. Στις σοβαρές περιπτώσεις αναιμίας, οι ασθενείς μπορούν να έχουν σύγχυση και ληθαργία.

 Όταν προϋπάρχει καρδιακή ή αναπνευστική πάθηση, τότε αυξάνονται οι κίνδυνοι για επιπλοκές που απειλούν τη ζωή όπως καρδιακή ανεπάρκεια, στηθάγχη ή καρδιακή προσβολή.

 Εκτός από τα πιο πάνω γενικά συμπτώματα που είναι δυνατόν να εμφανιστούν σε όλες τις μορφές αναιμίας, υπάρχουν και συμπτώματα που είναι χαρακτηριστικά ορισμένων παθήσεων. Ο ίκτερος δηλαδή η κίτρινη χροιά του δέρματος παρατηρείται στις αιμολυτικές αναιμίας. Οι αιμολυτικές αναιμίες είναι εκείνες που οφείλονται σε υπερβολική, παθολογική καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων.

Η έλλειψη βιταμίνης Β12 και φολικού οξέως μπορεί να προκαλέσει πόνο και έντονη χαρακτηριστική κοκκινάδα στη γλώσσα με διάρροια και απώλεια βάρους. Επίσης η έλλειψη βιταμίνης Β12 μπορεί να δημιουργήσει νευρολογικά προβλήματα όπως μουδιάσματα, παραισθήσεις, αδυναμία, δυσκολίες στο περπάτημα, ευερεθιστότητα, απώλεια μνήμης, κατάθλιψη και σύγχυση.

Τα σημεία και συμπτώματα που περιγράφουμε πιο πάνω, το ατομικό και οικογενειακό ιστορικό του ασθενούς και οι αναλύσεις αίματος επιτρέπουν την τοποθέτηση της διάγνωσης της αναιμίας.

 Η αναιμία είναι μια από τις συχνότερες αιματολογικές παθήσεις. Είναι απαραίτητο, σε περίπτωση που υπάρχει υποψία ότι κάποιος πάσχει από αναιμία, να συμβουλεύεται το γιατρό του άμεσα. Εάν πράγματι υπάρχει αναιμία θα πρέπει να εξακριβωθεί το είδος της, η αιτία της και να δοθεί η κατάλληλη θεραπεία.

Πηγή: e - portal.gr

Στην υγειά σας!!!

Read More

Τι είναι η Ιστιοκύττωση του Κυττάρου του Langerhan ( LCH )

Η LCH (Ιστιοκύττωση του Κυττάρου του Langerhan) είναι μία σπάνια νόσος που κυρίως προσβάλει τα παιδιά. Παρακολουθείται στα ογκολογικά / αιματολογικά κέντρα παιδιατρικών Νοσοκομείων, υπό την επίβλεψη Παιδιάτρων Ογκολόγων. Η ασθένεια πρωτοπαρουσιάστηκε στην ιατρική βιβλιογραφία στις αρχές του αιώνα. Παρόλο που οι γιατροί έχουν στο παρελθόν γράψει αρκετά για την ασθένεια, τα τελευταία χρόνια είναι που έχει προσελκύσει έντονη προσοχή και ενδιαφέρον.

Τα ιστιοκύτταρα είναι μια κατηγορία κυττάρων που βρίσκονται στο ανθρώπινο σώμα. Η λειτουργία τους είναι να βοηθάνε στην καταστροφή ορισμένων ξένων στοιχείων και να καταπολεμούν τη λοίμωξη. Για άγνωστο λόγο οι ασθενείς που πάσχουν από την ασθένεια έχουν πολύ περισσότερα ιστιοκύτταρα (Κύτταρα του Langerhan από το όνομα του Αυστριακού Βιολόγου που ανακάλυψε).Τα κύτταρα αυτά συσσωρεύονται σε συγκεκριμένες περιοχές του οργανισμού και δημιουργούν διάφορα πολύ σοβαρά προβλήματα.

·         Η ασθένεια LCH είναι επίσης γνωστή και ως

·         Ιστιοκύττωση-Χ

·         Ηωσινόφιλο κοκκίωμα

·         Σύνδρομο Hand-Schuller-Christian

·         Ασθένεια του Letterer-Siwe

Υπάρχει επίσης ένας αριθμός όρων που έχουν χρησιμοποιηθεί για την περιγραφή συνδρόμων τα οποία θεωρούνται ότι είναι LCH. Αυτοί περιλαμβάνουν Δικτυοενδοθηλίωση, Σύνδρομο Hashimoto-Pritzker, Αυτοθεραπευόμενη Ιστιοκύττωση, Αμιγώς δερματική ιστιοκύττωση, Κοκκιωμάτωση απο κύτταρα Langerhans, Ιστιοκύττωση τύπου ΙΙ, Μη λιποειδής δικτυοενδοθηλίωση.

ΠΟΣΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΡΟΣΒΑΛΛΟΝΤΑΙ;

Υπολογίζεται ότι ένα σε κάθε 200,000 παιδιά προσβάλλεται από την ασθένεια κάθε χρόνο. Εβδομήντα έξι τοις εκατό (76%) των περιπτώσεων παρουσιάζονται πριν από την ηλικία των δέκα ετών (10), αλλά η ασθένεια έχει παρατηρηθεί και σε ενήλικες όλων των ηλικιών.

ΤΙ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ;

Η διάγνωση της LCH συνήθως γίνεται μετά από βιοψία και μικροσκοπική εξέταση του προσβεβλημένου ιστού, που μπορεί να είναι δέρμα, οστά, αδένες κτλ.

Για να καθορισθεί η έκταση της νόσου και το πρόγραμμα θεραπείας που θα ακολουθηθεί, διάφορες άλλες εξετάσεις πρέπει να γίνουν. Μερικές από αυτές είναι εξετάσεις αίματος, ακτινογραφία θώρακος, οστών και αξονικές τομογραφίες. Γίνεται επίσης βιοψία ήπατος ή λήψη μυελού των οστών (μυελόγραμμα).

ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ;

Η θεραπεία, αν πρέπει να γίνει, εξαρτάται από τον κάθε ασθενή χωριστά. Σε μερικές περιπτώσεις η ασθένεια υποχωρεί χωρίς καθόλου θεραπεία. Σε άλλες περιπτώσεις προτείνονται δόσεις ακτινοβολίας ή χημειοθεραπείας σε σχέση πάντα με την έκταση της ασθένειας. Η θεραπεία σχεδιάζεται μετά από λεπτομερή και συνεχή παρακολούθηση του ασθενή έτσι ώστε να προσδιορισθεί σε κάθε στάδιο η έκταση της ασθένειας και απόδοση της εκάστοτε θεραπείας.

Ο σκοπός ενός συνολικού σχεδίου θεραπείας είναι να χρησιμοποιηθεί όσο το δυνατόν λιγότερη θεραπεία για να διατηρηθεί υπό σχετικό έλεγχο η ασθένεια και να δημιουργηθεί για τον οργανισμό η δυνατότητα αυτοίασης.

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΚΑΡΚΙΝΟ;

Μέχρι τώρα δεν έχει αποδειχθεί ότι η LCH σχετίζεται με τον καρκίνο αλλά ούτε το αντίθετο. Είναι γεγονός ότι μέθοδοι θεραπείας κατά του καρκίνου έχουν χρησιμοποιούνται σε ασθενείς με ιστιοκύττωση. Επομένως, παιδίατροι, αιματολόγοι και ογκολόγοι οι οποίοι ασχολούνται με τη θεραπεία του καρκίνου, αντιμετωπίζουν και παιδιά που πάσχουν από LCH. Εντούτοις δεν είναι αποδεδειγμένο ότι η ασθένεια είναι καρκινοπάθεια. Θεραπεία με ακτινοβολία, εάν χρησιμοποιηθεί, γίνεται σε πολύ μικρότερες δόσεις από ότι σε ασθενείς με καρκίνο.

ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΟΥΝ;

Ένας ασθενής μπορεί να έχει περιορισμένη προσβολή σε ένα μόνο μέρος του σώματος ή και σε περισσότερα διαφορετικά σημεία. Συνήθως η ασθένεια είναι σοβαρότερη όταν αρκετά μέρη έχουν προσβληθεί και ο ασθενής είναι βρέφος. Πιθανές εντοπίσεις περιλαμβάνουν:

·         Δέρμα (εξανθήματα)

·         Οστά (απλές ή πολλαπλές αλλοίωσης)

·         Πνεύμονας, συκώτι, σπλήνας (δυσλειτουργία κύρωσης)

·         Δόντια και ούλα (χαλαρά ή πτώση δοντιών, διογκωμένα ούλα)

·         Αυτιά (χρόνιες παθήσεις ή έκκριμα)

·         Μάτια (προβλήματα όρασης, διογκώσεις)

·         Κεντρικό νευρικό σύστημα (παραγγεφαλίτης αδυναμία κινήσεως πλήρης παράλυση δυσκολία στη μνήμη / μάθηση / επικοινωνία – υπερβολική δίψα και ούρηση και άποιος Διαβήτης)

Επίσης παρατηρούνται και γενικά συμπτώματα όπως πυρετός, αδυναμία, ανεπαρκής αύξηση σωματικού βάρους, έλλειψη μυϊκής δυνάμεως / ανάπτυξης.

ΘΑ ΑΝΑΡΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΘΕΝΕΙΑ;

Η πλειονότητα των ασθενών επιβιώνει. Μερικοί μπορεί να αναπτύξουν χρόνια σοβαρά προβλήματα, ενώ άλλοι επιβιώνουν χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Σε ορισμένες περιπτώσεις η ασθένεια είναι θανατηφόρα. Συνήθως αυτό συμβαίνει σε βρέφη τα οποία έχουν ταχύτατη επιδείνωση και δεν ανταποκρίνονται σε καμία γνωστή ογκολογική θεραπεία. Επίσης άσχημα προγνωστικά έχουν ασθενείς προσβεβλημένοι στο κεντρικό νευρικό σύστημα όπου σε μερικές περιπτώσεις οι λειτουργίες του εγκεφάλου σταδιακά αποδυναμώνονται με οδυνηρές συνέπειες στην ποιότητα ζωής του ασθενούς.

Οι γιατροί είναι συνήθως σε θέση να συζητήσουν την πιθανότητα της θετικής ανταπόκρισης του ασθενή στη θεραπεία. Επιπλέον το εάν η ασθένεια ανταποκρίνεται στη θεραπεία συνήθως βασίζεται στην έκταση της νόσου και στα όργανα που έχουν προσβληθεί. Παρόλα αυτά, είναι συνήθως πολύ δύσκολο να γίνουν σαφείς προβλέψεις γεγονός ιδιαίτερα δυσάρεστο τόσο για το θεράποντα γιατρό όσο και για την οικογένεια.

Είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο, για έναν ιατρό να πει με βεβαιότητα πως θα αντιδράσει ο κάθε ασθενής στη θεραπεία. Αυτή η αβεβαιότητα κατά τη στη διάγνωση είναι πολύ δυσάρεστη για τον ιατρό και την οικογένεια.

ΤΙ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΤΗΝ LCH;

Η αιτία είναι συνήθως άγνωστη. Μπορεί να προκαλείται από μια ασυνήθιστη αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος, ή από κάτι που βρίσκεται στο περιβάλλον. Δεν είναι κάποια γνωστή μόλυνση ή καρκίνος. Δεν είναι γνωστό αν η νόσος είναι κληρονομική. Οι ασθενείς δεν μολύνονται από κάποιον και δεν μπορούν να μολύνουν κάποιον άλλο.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΒΟΗΘΕΙΑ;

Ναι!

Ο σύλλογος ΑΡΤΕΜΙΣ αποτελείται από μία ομάδα γονέων, ασθενών, γιατρών και φίλων, που συνεργάζονται στενά με το Νίκολας Συμπόσιο, ο σκοπός του οποίου είναι η ανακάλυψη της παθογέννεσης της ασθένειας μέσω επιστημονικών συνεδρίων. Στα συνέδρια αυτά συμμετέχουν επιστήμονες και ογκολόγοι από διάφορα μέρη του κόσμου, οι οποίοι έχουν εκδηλώσει έντονο ενδιαφέρον για τη νόσο και ορισμένοι από αυτούς έχουν συμβάλει καθοριστικά στη διερεύνηση και αντιμετώπιση της.

ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

Οι στόχοι του συλλόγου περιλαμβάνουν, συμπαράσταση στους ασθενείς και τις οικογένειές τους παρακίνηση και υποστήριξη της έρευνας, συνεχής επικοινωνία και ενημέρωση για τις τελευταίες εξελίξεις αντιμετώπισή της νόσου.

Στην υγειά σας!!!

Read More

Συμβατότητα ομάδων αίματος

Το μέσο ενήλικο σώμα περιέχει 5-7 λίτρα αίματος. Αποτελείται από τα έμμορφα συστατικά, δηλαδή διάφορα κύτταρα και από το πλάσμα.Τα κύτταρα του αίματος είναι: 
Τα ερυθρά αιμοσφαίρια περιέχουν την αιμοσφαιρiνη στην οποία οφείλεται και το κόκκινο χρώμα του αίματος. Η μέση διάρκεια ζωής τους είναι 120 μέρες και ο αριθμός τους κυμαίνεται στα 4.500.000 - 5.000.000 ανά ml αίματος ή αποτελούν το 45% περίπου του όγκου του αίματος (Φυσιολογικές τιμές Αιματοκρίτη για άνδρες 42-47%, για γυναίκες 39-44%).Τα ερυθρά αιμοσφαίρια κάνουν την ανταλλαγή του οξυγόνου δηλ. προσλαμβάνουν το οξυγόνο από τους πνεύμονες και το μεταφέρουν στους ιστούς και τα κύτταρα. Από εκεί παραλαμβάνουν το διοξείδιο του άνθρακα, που το αποβάλλουν κατά την επιστροφή τους στους πνεύμονες κ.ο.κ., εξασφαλίζοντας έτσι τη ζωή.
Τα λευκά αιμοσφαίρια ή λευκοκύτταρα είναι μεγαλύτερα από τα ερυθρά, περίπου 7.000 ανα ml αίματος και η διάρκεια ζωής τους 2-10 μέρες. Τα λευκά αιμοσφαίρια συμμετέχουν αποτελεσματικά στην άμυνα του οργανισμού μας κατά των μικροβίων. Τα αιμοπετάλια ή θρομβοκύτταρα, είναι πολύ μικροσκοπικά κύτταρα, σε αριθμό 200.000 περίπου ανά ml και είναι εκείνα που πρώτα φράζουν το σημείο τραυματισμού ενός αγγείου, σχηματίζοντας έναν αιμοστατικό αιμοπεταλιακό θρόμβο, ώστε να σταματήσει η αιμορραγία.Το πλάσμα αποτελεί το 55% του όγκου του αίματος, είναι ένα διαφανές κιτρινωπό υγρό που περιέχει άλατα, λιποειδή, σάκχαρο και κυρίως πρωτεΐνες. Το πλάσμα μεταφέρει με την κυκλοφορία τις θρεπτικές ουσίες στα κύτταρα και παίρνει από αυτά τα προϊόντα που πρέπει να αποβληθούν, που τα μεταφέρει στα όργανα απέκκρισης (ήπαρ, νεφροί, πνεύμονες). Οι πρωτεΐνες του πλάσματος , είναι τα απαραίτητα συστατικά για πάρα πολλές λειτουργίες του οργανισμού. Για παράδειγμα, η Λευκωματίνη διατηρεί τον όγκο του αίματος μέσα στη κυκλοφορία. Οι ανοσοσφαιρίνες είναι τα αντισώματα που εξασφαλίζουν την ανοσία και προφυλάσσουν τον οργανισμό από μικρόβια και ιούς. Το Ινωδογόνο και οι παράγοντες πήξης εξασφαλίζουν την πήξη του αίματος, όταν τραυματισθεί ένα αγγείο, με αποτέλεσμα σχηματισμό θρόμβου που σταματάει οριστικά την αιμορραγία.Από τα πιο πάνω φαίνεται πόσο πολύπλοκη είναι η σύνθεση του αίματος και πόσο πολλές οι λειτουργίες που επιτελεί.Η ομάδα αίματος ενός ατόμου καθορίζεται με βάση συγκεκριμένες πρωτεΐνες (αντιγόνα-συγκολλιτινογόνα) που υπάρχουν στην επιφάνεια των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Με βάση αυτό το σύστημα έχουμε την διάκριση των ομάδων με το σύστημα ΑΒΟ. Το σύστημα ΑΒΟ είναι και το πρώτο που ανακαλύφθηκε το 1900 από τον LANDSTEINER και υποδηλώνει την ύπαρξη ή όχι των ουσιών Α και B στα ερυθρά αιμοσφαίρια. Οι ουσίες, τα αντιγόνα αυτά, ή υπάρχουν και τα δυο μαζί, ή μόνο το ένα από αυτά ή και κανένα.
• Όταν υπάρχουν και τα δυο, η ομάδα λέγεται ΑΒ
• Όταν υπάρχει μόνο το Α, η ομάδα λέγεται Α
• Όταν υπάρχει μόνο το Β, η ομάδα λέγεται Β
• Όταν δεν υπάρχει ούτε το Α ούτε το Β, η ομάδα λέγεται 0Μετά το αντιγονικό σύστημα ΑΒΟ, δεύτερο σε σημασία από κλινική άποψη, έρχεται το σύστημα ρέζους που ανακαλύφθηκε πάλι από τον LANDSTEINER το 1940. Ανάλογα με την παρουσία ή όχι στην επιφάνεια των ερυθροκυττάρων του παράγοντα ρέζους, που είναι όπως και οι ουσίες Α και Β, ένα συγκολλητινογόνο, τα ερυθρά αιμοσφαίρια λέγονται «Ρέζους θετικό» ή «Ρέζους αρνητικό». Κατά συνέπεια διακρίνονται οι κύριες ομάδες αίματος που έχουν την παρακάτω κατάταξη:
• ΑΒ, Α, Β, 0 / Ρέζους θετικό και
• ΑΒ, Α, Β, 0 / Ρέζους Αρνητικό
Ανάλογα με τα αντιγόνα που φέρουν τα ερυθρά αιμοσφαίρια ενός ατόμου, στο πλάσμα του δεν κυκλοφορούν ουσίες που να επιτίθενται στα συγκεκριμένα αντιγόνα που έχει ο οργανισμός αυτός. Αυτός είναι και ο κύριος λόγος για τον οποίο δεν είναι δυνατή η μετάγγιση αίματος από οποιαδήποτε ομάδα σε άλλη, παρά μόνο μετά από έλεγχο και συμφώνα με τον παρκάρω τρόπο:
• Η ομάδα Α λαμβάνει αίμα από Α και Ο (μικρή ποσότητα)
• Η ομάδα Β από Β και Ο (μικρή ποσότητα)
• Η ομάδα ΑΒ από ΑΒ και Ο, Α, Β (μικρή ποσότητα)
• Η ομάδα Ο από Ο
Ο παράγοντας ρέζους θα πρέπει σε οποιαδήποτε από τις παραπάνω περιπτώσεις να είναι σύμφωνος μεταξύ δότη και λήπτη.

Στην υγειά σας!!! 

Read More

Τι είναι η Ιστιοκύττωση του Κυττάρου του Langerhan ( LCH )

Η LCH (Ιστιοκύττωση του Κυττάρου του Langerhan) είναι μία σπάνια νόσος που κυρίως προσβάλει τα παιδιά. Παρακολουθείται στα ογκολογικά / αιματολογικά κέντρα παιδιατρικών Νοσοκομείων, υπό την επίβλεψη Παιδιάτρων Ογκολόγων. Η ασθένεια πρωτοπαρουσιάστηκε στην ιατρική βιβλιογραφία στις αρχές του αιώνα. Παρόλο που οι γιατροί έχουν στο παρελθόν γράψει αρκετά για την ασθένεια, τα τελευταία χρόνια είναι που έχει προσελκύσει έντονη προσοχή και ενδιαφέρον.

Τα ιστιοκύτταρα είναι μια κατηγορία κυττάρων που βρίσκονται στο ανθρώπινο σώμα. Η λειτουργία τους είναι να βοηθάνε στην καταστροφή ορισμένων ξένων στοιχείων και να καταπολεμούν τη λοίμωξη. Για άγνωστο λόγο οι ασθενείς που πάσχουν από την ασθένεια έχουν πολύ περισσότερα ιστιοκύτταρα (Κύτταρα του Langerhan από το όνομα του Αυστριακού Βιολόγου που ανακάλυψε).Τα κύτταρα αυτά συσσωρεύονται σε συγκεκριμένες περιοχές του οργανισμού και δημιουργούν διάφορα πολύ σοβαρά προβλήματα.

·         Η ασθένεια LCH είναι επίσης γνωστή και ως

·         Ιστιοκύττωση-Χ

·         Ηωσινόφιλο κοκκίωμα

·         Σύνδρομο Hand-Schuller-Christian

·         Ασθένεια του Letterer-Siwe

Υπάρχει επίσης ένας αριθμός όρων που έχουν χρησιμοποιηθεί για την περιγραφή συνδρόμων τα οποία θεωρούνται ότι είναι LCH. Αυτοί περιλαμβάνουν Δικτυοενδοθηλίωση, Σύνδρομο Hashimoto-Pritzker, Αυτοθεραπευόμενη Ιστιοκύττωση, Αμιγώς δερματική ιστιοκύττωσς, Κοκκιωμάτωση απο κύτταρα Langerhans, Ιστιοκύττωση τύπου ΙΙ, Μη λιποειδής δικτυοενδοθηλίωση.

ΠΟΣΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΡΟΣΒΑΛΛΟΝΤΑΙ;

Υπολογίζεται ότι ένα σε κάθε 200,000 παιδιά προσβάλλεται από την ασθένια κάθε χρόνο. Εβδομήντα έξι τοις εκατό (76%) των περιμτώσεων παρουσιάζονται πριν από την ηλικία των δέκα ετών (10), αλλά η ασθένεια έχει παρατηρηθεί και σε ενήλικες όλων των ηλικιών.

ΤΙ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ;

Η διάγνωση της LCH συνήθως γίνεται μετά από βιοψία και πικροσκοπική εξέταση του προσβεβλημένου ιστού, που μπορεί να είναι δέρμα, οστά, αδένες κτλ.

Για να καθορισθεί η έκταση της νόσου και το πρόγραμμα θεραπείας που θα ακολουθηθεί, διάφορες άλλες εξετάσεις πρέπει να γίνουν. Μερικές από αυτές είναι εξετάσεις αίματος, ακτινογραφία θώρακος, οστών και αξονικές τομογραφίες. Γίνεται επίσης βιοψία ήπατος ή λήψη μυελού των οστών (μυελόγραμμα).

ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ;

Η θεραπεία, αν πρέπει να γίνει, εξαρτάται από τον κάθε ασθενή χωριστά. Σε μερικές μεριπτώσεις η ασθένεια υποχωρεί χωρίς καθόλου θεραπεία. Σε άλλες περιπτώσεις προτείνονται δόσεις ακτινοβολίας ή χημειοθεραπείας σε σχέση πάντα με την έκταση της ασθένειας. Η θεραπεία σχεδιάζεται μετά από λεπτομερή και συνεχη παρακολούθηση του ασθενή έτσι ώστε να προσδιορισθεί σε κάθε στάδιο η έκταση της ασθένειας και απόδοση της εκάστοτε θεραπείας.

Ο σκοπός ενός συνολικού σχεδίου θεραπείας είναι να χρησιμοποιηθεί όσο το δυνατόν λιγότερη θεραπεία για να διατηρηθεί υπό σχετικό έλεγχο η ασθένεια και να δημιουργγθεί για τον οργανισμό η δυνατότητα αυτοίασης.

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΚΑΡΚΙΝΟ;

Μέχρι τώρα δεν έχει αποδειχθεί ότι η LCH σχετίζεται με τον καρκίνο αλλά ούτε το αντίθετο. Είναι γεγονός ότι μέθοδοι θεραπείας κατά του καρκίνου έχουν χρησιμοποιούντε σε ασθενείς με ιστιοκύττωση. Επομένως, παιδίατροι, αιματολόγοι και ογκολόγοι οι οποίοι ασχολούνται με τη θεραπεία του καρκίνου, αντιμετωπίζουν και παιδιά που πάσχουν από LCH. Εντούτοις δεν είναι αποδεδειγμένο οτι η ασθένεια είναι καρκινοπάθεια. Θεραπεία με ακτινοβολία, εάν χρησιμοποιηθεί, γίνεται σε πολύ μικρότερες δόσεις από ότι σε ασθενείς με καρκίνο.

ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΟΥΝ;

Ένας ασθενής μπορεί να έχει περιορισμένη προσβολή σε ένα μόνο μέρος του σώματος ή και σε περισσότερα διαφορετικά σημεία. Συνήθως η ασθένεια είναι σοβαρότερη όταν αρκετά μέρη έχουν προσβληθεί και ο ασθενής είναι βρέφος. Πιθανές εντοπίσεις περιλαμβάνουν:

·         Δέρμα (εζανθήματα)

·         Οστά (απλές ή πολλαπλές αλλοίωσης)

·         Πνεύμονας, συκώτι, σπλήνας (δυσλειτουργία κύρωσης)

·         Δόντια και ούλα (χαλαρά ή πτώση δοντιών, διογκωμένα ούλα)

·         Αυτιά (χρόνιες παθήσεις ή έκκριμα)

·         Μάτια (προβλήματα όρασης, διογκώσεις)

·         Κεντρικό νευρικό σύστημα (παραγγεφαλίτης αδυναμία κινήσεως πλήρης παράλυση δυσκολία στη μνήμη / μάθηση / επικοινωνία – υπερβολική δίψα και ούρηση + άποιος Διαβήτης)

Επίσης παραηρούνται και γενικά συμπτώματα όπως πηρετός, αδυναμία, ανεπαρκής αύζηση σωματικού βάρους, έλλειψη μυϊκής δυνάμεως / ανάπτυξης.

ΘΑ ΑΝΑΡΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΘΕΝΕΙΑ;

Η πλειονότητα των ασθενών επιβιώνει. Μερικοί μπορεί να αναπτύξουν χρόνια σοβαρά προβλήματα, ενώ άλλοι επιβιώνουν χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Σε ορισμένες περιπτώσεις η ασθένεια είναι θανατηφόρα. Συνήθως αυτό συμβαίνει σε βρέφη τα οποία έχουν ταχύτατη επιδείνωση και δεν ανταποκρίνονται σε καμία γνωστή ογκολογική θεραπεία. Επίσης άσχημα προγνωστικά έχουν ασθενείς προσβεβλημένοι στο κεντρικό νευρικό σύστημα όπου σε μερικές περιπτώσεις οι λειτουργίες του εγκεφάλου σταδιακά αποδυναμώνονται με οδυνηρές συνέπειες στην ποιότητα ζωής του ασθενούς.

Οι γιατροί είναι συνήθως σε θέση να συζητήσουν την πιθανότητα της θετικής ανταπόκρισης του ασθενή στη θεραπεία. Επιπλέοω το εάν η ασθένεια ανταποκρίνεται στη θεραπεία συνήθως βασίζεται στήν έκταση της νόσου και στα όργανα που έχουν προσβληθεί. Παρόλα αυτά, είναι συνήθως πολύ δύσκολο να γίνουν σαφείς προβλέψεις γεγονός ιδιαίτερα δυσάρεστο τόσο για το θεράποντα γιατρό όσο και για την οικογένεια.

Είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο, για έναν ιατρό να πει με βεβαιότητα πως θα αντιδράσει ο κάθε ασθενής στη θεραπεία. Αυτή η αβεβαιότητα κατά τη στη διάγνωση είναι πολύ δυσάρεστη για τον ιατρό και την οικογένεια.

ΤΙ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΤΗΝ LCH;

Η αιτία είναι συνήθως άγνωστη. Μπορεί να προκαλείται από μια ασυνήθιστη αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος, ή από κάτι που βρίσκεται στο περιβάλλον. Δεν είναι κάποια γνωστή πόλυνση ή καρκίνος. Δεν είναι γνωστό αν η νόσος είναι κληρονομική. Οι ασθενείς δεν πολύνονται από κάποιον και δεν μπορούν να μολύνουν κάποιον άλλο.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΒΟΗΘΕΙΑ;

Ναι!

Ο σύλλογος ΑΡΤΕΜΙΣ αμοτελείται από μία ομάδα γονέων, ασθενών, γιατρών και φίλων, που συνεργάζονται στενά με το Νίκολας Συμπόσιο, ο σκοπός του οποίου είναι η ανακάλυψη της παθογέννεσης της ασθένειας μέσω επιστημονικών συνεδρίων. Στα συνέδρια αυτά συμμετέχουν επιστήμονες και ογκολόγια από διάφορα μέρη του κόσμου, οι οποίοι έχουν εκδηλώσει έντονο ενδιαφέρον για τη νόσο και ορισμένοι από αυτούς έχουν συμβάλει καθοριστικά στη διερεύνηση και αντιμετώπιση της.

ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

Οι στόχοι του συλλόγου περιλαμβάνουν, συμπαράσταση στους ασθενείς και τις οικογένειές τους παρακίνηση και υποστήριζη της έρευνας, συνεχής επικοινωνία και ενημέρωση για τις τελευταίες εξελίζεις αντιμετώπισή της νόσου.

Στην υγειά σας!!!

Read More

Λείπει κάτι από το αίμα σας;

Έχετε συχνά τάσεις για λιποθυμία; Νιώθετε αδυναμία; Μήπως η εσωτερική επιφάνεια των βλεφάρων σας δεν είναι κόκκινη; Αν ναι, δεν είναι απίθανο να έχετε αναιμία. Γνωρίστε ποια είναι τα επικίνδυνα συμπτώματά της και πώς μπορεί να εξελιχθεί.

"Αναιμία" σημαίνει "Χωρίς αίμα". Ωστόσο, θεωρείται υπερβολικό να χρησιμοποιείται η απόλυτη μετάφραση της λέξης ως ορισμός της ασθένειας. Οι ειδικοί περιγράφουν την αναιμία περισσότερο ως μια κατάσταση, όπως - για παράδειγμα - ο πυρετός, και όχι ως μια νόσο. Αυτό που χαρακτηρίζει την αναιμία είναι ο χαμηλός αριθμός των ερυθρών αιμοσφαιρίων στο αίμα ή η μικρή περιεκτικότητά τους σε αιμοσφαιρίνη, της ουσίας δηλαδή που δίνει στα αιμοσφαίρια το κόκκινο χρώμα τους και μεταφέρει το οξυγόνο στους ιστούς. Οι αιτίες που προκαλούν αναιμία είναι πάρα πολλές, γεγονός που εξηγείται εύκολα αν αναλογιστούμε πόσο εξαιρετικά περίπλοκη είναι η διαδικασία παραγωγής και ρύθμισης των ερυθρών αιμοσφαιρίων, αλλά και της αιμοσφαιρίνης. Τα προβλήματα μπορεί να προκύψουν από πολλούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων της κληρονομικότητας, των μολύνσεων ή ακόμη και της κακής διατροφής. Οι πιο συχνές αιτίες πάντως της αναιμίας είναι:
α) Η αδυναμία του οργανισμού να παράγει τα απαραίτητα για τη σωστή λειτουργία του ερυθρά αιμοσφαίρια.
β) Η αιμόλυση, δηλαδή η πρόωρη καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων μέσα στο αίμα. γ) Η μεγάλη απώλεια αίματος, εξαιτίας κάποιας αιμορραγίας.
Τα είδη της αναιμίας
Ανάλογα με τις αιτίες που την προκαλούν, η αναιμία χωρίζεται σε πολλές κατηγορίες με πιο συχνές τη σιδηροπενική, η οποία οφείλεται στην έλλειψη σιδήρου, τη μεγαλοβραστική, που παρουσιάζεται εξαιτίας της έλλειψης φολικού οξέος και της βιταμίνης Β12, και της μεσογειακής αναιμίας, η οποία είναι αποτέλεσμα μιας διαταραχής στη σύνθεση της αιμοσφαιρίνης. Περισσότερο σπάνια είδη αναιμίας είναι:
Κακοήθης αναιμία: Προκύπτει από την αδυναμία του οργανισμού να απορροφήσει τη βιταμίνη Β12. Αιμολυτικές αναιμίες: τα ερυθρά αιμοσφαίρια δεν καταφέρνουν να ολοκληρώσουν τον κύκλο της ζωής τους και καταστρέφονται πρόωρα.
Δρεπανοκυτταρική αναιμία: Είναι μια διαταραχή που κληρονομείται και επηρεάζει την ικανότητα των ερυθρών αιμοσφαιρίων να μεταφέρουν το αίμα στους ιστούς.
Απλαστική αναιμία: Είναι μια σοβαρή νόσος, που χαρακτηρίζεται από την καταστροφή του μυελού.
Αναιμία χρόνιας νόσου: Συνυπάρχει με χρόνιες ασθένειες (π.χ. φυματίωση, βρογχιεκτασία, ρευματοειδή αρθρίτιδα, AIDS, κτλ.).

Πώς θα διαπιστώσετε ότι έχετε αναιμία
Για τη διάγνωση της αναιμίας είναι απαραίτητο να γίνει αρχικά μια γενική εξέταση αίματος. Τα αποτελέσματα των εξετάσεων των ανθρώπων με αναιμία δείχνουν κατά κανόνα:
? Χαμηλά επίπεδα αιμοσφαιρίνης (χαμηλότερα από 13.5 g/dl στους άνδρες και 12 g/dl στις γυναίκες).
? Ελάττωση στον αιμοτοκρίτη (κάτω από 40% στους άνδρες και 36% στις γυναίκες).
? Μειωμένο αριθμό ερυθρών αιμοσφαιρίων (μικρότερο από 5.500.000 στους άνδρες και 4.000.000 στις γυναίκες).
Μετά την επιβεβαίωση της αναιμίας από τα αποτελέσματα των πρώτων αιματολογικών εξετάσεων, ο γιατρός συνεχίζει με μια σειρά εξετάσεων για να διαπιστωθούν το είδος και η αιτία της αναιμίας.

Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο
Τα παιδιά: Πρόσφατες έρευνες αποδεικνύουν ότι το 10% των παιδιών παγκοσμίως στις ηλικίες 1 ως 2 ετών πάσχουν από έλλειψη σιδήρου, ενώ το 3% από αυτά είναι αναιμικά. Σύμφωνα μάλιστα με τις έρευνες, τα περισσότερα από τα παιδιά αυτά προέρχονται από οικογένειες χαμηλού βιοτικού επιπέδου.
Γυναίκες πριν την εμμηνόπαυση: Η ήπια αναιμία είναι συχνότερη στις γυναίκες που έχουν μεγάλη απώλεια αίματος κατά τη διάρκεια της περιόδου, η περίοδός τους διαρκεί περισσότερο από πέντε ημέρες ή έχουν αποκτήσει περισσότερα από δύο παιδιά. Άλλωστε, στην εγκυμοσύνη, κάθε γυναίκα αντιμετωπίζει αυξημένο κίνδυνο να παρουσιάσει αναιμία, αφού το σώμα της έχει μεγαλύτερη ανάγκη για φολικό οξύ και σίδηρο.
Αλκοολικοί: Οι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν προβλήματα αλκοολισμού έχουν μεγάλες πιθανότητες να γίνουν αναιμικοί, κυρίως εξαιτίας της εσωτερικής αιμορραγίας (συκώτι, στομάχι) και της έλλειψης βιταμίνης Β12 και φολικού οξέος.
Χορτοφάγοι: Οι άνθρωποι που έχουν υιοθετήσει μια διατροφή η οποία δεν περιλαμβάνει κρέας ή είναι πλούσια σε επεξεργασμένες τροφές έχουν περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν ελλείψεις σιδήρου και βιταμίνης Β12. Έλλειψη σιδήρου παρουσιάζουν συχνά και οι χορτοφάγοι, αφού ο σίδηρος των πράσινων λαχανικών απορροφάται πιο δύσκολα από αυτών των προϊόντων ζωικής προέλευσης.
Άτομα με χρόνιες ασθένειες: Η αναιμία απειλεί περισσότερο τα άτομα με χρόνιες ασθένειες, οι οποίες προκαλούν φλεγμονές ή αιμορραγίες.

Προβλήματα υγείας που δημιουργεί
Στις περισσότερες περιπτώσεις οι αναιμίες είναι ήπιες. Ωστόσο, επειδή ο μικρός αριθμός των ερυθρών αιμοσφαιρίων μειώνει την ικανότητα απορρόφησης οξυγόνου από τους πνεύμονες, οι αναιμίες που δεν αντιμετωπίζονται και έχουν μεγάλη διάρκεια είναι πιθανό να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα. Μπορεί, για παράδειγμα, να γίνουν αιτία δυσλειτουργίας κάποιων οργάνων του σώματος (π.χ. καρδιά) ή ακόμη και καταστροφής τους. Η μεγαλοβραστική αναιμία, τέλος, και συγκεκριμένα η έλλειψη βιταμίνης Β12 έχει κατηγορηθεί αρκετές φορές για νευρολογικές παθήσεις, οι οποίες, αν δεν αντιμετωπιστούν έγκαιρα, γίνονται μόνιμες.

Στην εγκυμοσύνη: Οι αναιμικές υποψήφιες μητέρες αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών στον τοκετό, ιδιαίτερα αν η αναιμία υπήρχε από το πρώτο κιόλας τρίμηνο. Η αναιμία σε συνδυασμό με το κάπνισμα πολλαπλασιάζει τον κίνδυνο για το σύνδρομο του αιφνίδιου θανάτου.

Στα παιδιά και τους εφήβους: Στα παιδιά η βαριά αναιμία μπορεί να βλάψει ανεπανόρθωτα την κινητική και νοητική τους ανάπτυξη. Επίσης, δεν είναι λίγες οι φορές που παρατηρούνται ψυχολογικά προβλήματα και προβλήματα συμπεριφοράς. Έρευνες έχουν δείξει ότι, κατά την εφηβεία, τα κορίτσια που έχουν έλλειψη σιδήρου εμφανίζουν διαταραχές στη μνήμη και αδυναμία συγκέντρωσης.

Στην υγειά σας!!!

Read More

Αναιμία τα κυριότερα συμπτώματα

Η αναιμία δημιουργείται όταν ο αριθμός των ερυθρών αιμοσφαιρίων στο αίμα μειώνεται σε παθολογικά επίπεδα. Τα ερυθρά...αιμοσφαίρια περιέχουν την αιμοσφαιρίνη η οποία μεταφέρει το οξυγόνο από τους πνεύμονες στους ιστούς και στα όργανα του σώματος. Η αναιμία μπορεί να οφείλεται σε απώλεια αίματος, σε έλλειψη ενός βασικού συστατικού που συμβάλλει στη σύνθεση της αιμοσφαιρίνης, σε ανωμαλίες παραγωγής των ερυθρών αιμοσφαιρίων και τέλος σε ασθένειες όπου υπάρχει υπερβολική καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων.

Ένα από τα κυριότερα συμπτώματα της αναιμίας είναι η κούραση. Πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι υπάρχουν και πολλές άλλες αιτίες κούρασης εκτός από την αναιμία όπως το στρες, η κατάθλιψη, η αϋπνία, η υπερκόπωση και διάφορες ασθένειες. Η κούραση στην αναιμία οφείλεται στο γεγονός ότι μειώνεται η μεταφορά οξυγόνου στην καρδία και σε άλλα ζωτικά όργανα. Οι ασθενείς παρουσιάζουν αδυναμία και εξάντληση. Νιώθουν ότι δεν έχουν ενέργεια και χρειάζονται περισσότερη προσπάθεια παρά ότι συνήθως για τις δραστηριότητες τους. Όταν η αναιμία αναπτύσσεται αργά, ο οργανισμός βρίσκει τρόπους προσαρμογής. Έτσι στα αρχικά στάδια οι ασθενείς στις περιπτώσεις αυτές δεν αντιλαμβάνονται ότι πάσχουν από αναιμία. Το πρόβλημα ανακαλύπτεται όταν για κάποιο λόγο γίνει ανάλυση αίματος ή όταν τα ερυθρά αιμοσφαίρια και η αιμοσφαιρίνη παρουσιάσουν σημαντική πτώση. Όταν η αναιμία εγκατασταθεί απότομα λόγω ξαφνικής πτώσης της αιμοσφαιρίνης, τότε τα συμπτώματα είναι άμεσα. Η σοβαρότητά τους θα εξαρτηθεί από το βαθμό και την ταχύτητα πτώσης της αιμοσφαιρίνης. Εκτός από την αδυναμία και την κούραση, οι ασθενείς παρουσιάζουν χλωμάδα, δύσπνοια, λαχάνιασμα, ταχυκαρδία, πονοκέφαλο και ζαλάδες ιδιαίτερα όταν στέκονται. Επίσης έχουν δυσκολίες στο να ανεβούν σκαλιά ή να κάνουν άλλες συνήθεις σωματικές δραστηριότητες. Στις σοβαρές περιπτώσεις αναιμίας, οι ασθενείς μπορούν να έχουν σύγχυση και ληθαργία. Όταν προϋπάρχει καρδιακή ή αναπνευστική πάθηση, τότε αυξάνονται οι κίνδυνοι για επιπλοκές που απειλούν τη ζωή όπως καρδιακή ανεπάρκεια, στηθάγχη ή καρδιακή προσβολή. Εκτός από τα πιο πάνω γενικά συμπτώματα που είναι δυνατόν να εμφανιστούν σε όλες τις μορφές αναιμίας, υπάρχουν και συμπτώματα που είναι χαρακτηριστικά ορισμένων παθήσεων. Ο ίκτερος δηλαδή η κίτρινη χροιά του δέρματος παρατηρείται στις αιμολυτικές αναιμίας. Οι αιμολυτικές αναιμίες είναι εκείνες που οφείλονται σε υπερβολική, παθολογική καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων.Η έλλειψη βιταμίνης Β12 και φολικού οξέως μπορεί να προκαλέσει πόνο και έντονη χαρακτηριστική κοκκινάδα στη γλώσσα με διάρροια και απώλεια βάρους. Επίσης η έλλειψη βιταμίνης Β12 μπορεί να δημιουργήσει νευρολογικά προβλήματα όπως μουδιάσματα, παραισθήσεις, αδυναμία, δυσκολίες στο περπάτημα, ευερεθιστικότητα, απώλεια μνήμης, κατάθλιψη και σύγχυση. Τα σημεία και συμπτώματα που περιγράφουμε πιο πάνω, το ατομικό και οικογενειακό ιστορικό του ασθενούς και οι αναλύσεις αίματος επιτρέπουν την τοποθέτηση της διάγνωσης της αναιμίας. Η αναιμία είναι μια από τις συχνότερες αιματολογικές παθήσεις. Είναι απαραίτητο, σε περίπτωση που υπάρχει υποψία ότι κάποιος πάσχει από αναιμία, να συμβουλεύεται το γιατρό του άμεσα. Εάν πράγματι υπάρχει αναιμία θα πρέπει να εξακριβωθεί το είδος της, η αιτία της και να δοθεί η κατάλληλη θεραπεία.

Πηγή: e - portal.gr

Στην υγειά σας!!!

Read More