Ανοικτή Εκδήλωση με θέμα: ‘Πρώτες Βοήθειες στους Χώρους Εργασίας’

Aνοικτή εκδήλωση με θέμα: «Πρώτες Βοήθειες στους Χώρους Εργασίας» ( First Aid in the Workplace), διοργανώνουν την Πέμπτη 6 Δεκεμβρίου 2012, ώρα 19:00 - 21:00 Η Σχολή Μηχανικών και το Τμήμα Παιδαγωγικών του Mediterranean College, στο Lecture Hall του Κολλεγίου.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί με την υποστήριξη του Τμήματος Εκπαίδευσης του Σώματος Σαμαρειτών & Διασωστών Αθήνας.

Σε όλους τους συμμετέχοντες θα δοθεί βεβαίωση συμμετοχής και ενημερωτικό υλικό. Απευθύνεται σε Μηχανικούς, Τεχνικούς Δομικών Έργων, Παιδαγωγούς καθώς και στο ευρύ κοινό, εφόσον ατυχήματα συμβαίνουν συχνά σε οποιοδήποτε εργασιακό περιβάλλον.

Η είσοδος είναι ανοικτή για το ευρύτερο κοινό.

Περισσότερες πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής: τηλ. 210 8899600 , και στο  e-mail: info@medcollege.edu.gr

Στην υγειά σας!!!

Ξένια Καραγεώργη

Read More

Έμφραγμα: Βοηθήστε κάποιον να επιβιώσει

Τo έμφραγμα του μυοκαρδίου αποτελεί σήμερα την συχνότερη αιτία θανάτου στις ηλικίες άνω των 40 ετών. Πρόκειται για νέκρωση τμήματος του μυοκαρδίου η οποία οφείλεται σε απόφραξη μιας ή περισσοτέρων στεφανιαίων αρτηριών.

Οι στεφανιαίες αρτηρίες είναι τα αγγεία που προσκομίζουν τα αίμα στα τοιχώματα της καρδιάς (αιμάτωση του καρδιακού μυός). Είναι δυο αγγεία, η δεξιά και η αριστερή στεφανιαία αρτηρία, τα οποία εκφύονται από τη ρίζα της αορτής. Εν συνεχεία διακλαδίζονται, εξασφαλίζοντας την πλήρη άρδευση των καρδιακών τοιχωμάτων.

Απόφραξη κάποιας στεφανιαίας αρτηρίας ή κλάδου της, έχει ως επακόλουθο την οξεία διακοπή αρδεύσεως, δηλαδή την οξεία ισχαιμία, το έμφραγμα.

Η απόφραξη, οφείλεται συνήθως στην ανάπτυξη θρόμβου σε ήδη σχηματισμένη αθηρωματική πλάκα επί του στεφανιαίου τοιχώματος. Οι ανάπτυξη μιας τέτοιας πλάκας στο τοίχωμα του στεφανιαίου αγγείου, έχει μεν ήδη προκαλέσει στένωση του αυλού του συγκεκριμένου  πλην όμως δε χωρίς την εκδήλωση οξείας διακοπής της ροής του αίματος (έμφραγμα). Τούτο διότι, είτε είναι εφικτή η ροή του αίματος (άρδευση) δια του στενωμένου αυλού, είτε έχει σταδιακά αναπτυχθεί ένα περιφερικό δίκτυο μικρών αγγείων, τα οποία παρακάμπτουν την στένωση, εξασφαλίζοντας κάποιου βαθμού αιμάτωση.

Η απότομη διακοπή της αρδεύσεως (αιματώσεως), προέρχεται από τη ρήξη της ινώδους κάψας της πλάκας και την δημιουργία τοπικής εξελκώσεως, τοπικής τοιχωματικής αιμορραγίας και τελικώς τελικώς τοπικού θρόμβου.

Εκλυτικοί παράγοντες για την εγκατάσταση εμφράγματος, μπορεί να είναι:

•    Η έντονη σωματική προσπάθεια

•    Η έντονη συγκίνηση και γενικότερα  η ένταση (stress)

•    Τα πλούσια λιπαρά γεύματα

Σημαντικό για την αντιμετώπιση του εμφράγματος είναι η αναγνώριση του. Ο ασθενής μπορεί να παραπονείται:

•    Για έντονο άλγος ή δυσφορία στο θώρακα.  Το άλγος μπορεί να εμφανίζεται ως σφίξιμο, κάψιμο, ή ως αίσθημα πίεσης στο στήθος. Σε πολλές περιπτώσεις ο πάσχων χαρακτηριστικά σφίγγει τη γροθιά του στο κέντρο του θώρακα. Το άλγος μπορεί να εντοπίζεται στο κέντρο του θώρακα, αλλά μπορεί και να ακτινοβολεί (επεκτείνεται) στην κάτω γνάθο, στον τράχηλο,  στην πλάτη, στον αριστερό ώμο ή στο αριστερό άνω άκρο. Σπανιότερα ακτινοβολεί στους καρπούς και στους αγκώνες. Κάποιες φορές επεκτείνεται στο επιγάστριο.

•    Για ζάλη, αδυναμία, εφίδρωση και δύσπνοια.

•    Σπανιότερα εμφανίζεται ναυτία, έμετος και ωχρότητα προσώπου.

•    Εάν ο ασθενής πάσχει από στεφανιαία νόσο (εκδηλώνει στηθαγχικά άλγη), θα παραπονεθεί ότι το συγκεκριμένο άλγος, είναι εντονότερο από κάθε προηγούμενη φορά.

•   Σε πάσχοντες από σακχαρώδη διαβήτη, τα συμπτώματα μπορεί να είναι ήπια και χωρίς την συνήθη θορυβώδη εικόνα («βουβά» εμφράγματα).

Το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου είναι μια εξαιρετικά επείγουσα κατάσταση, που χρήζει άμεσης νοσοκομειακής φροντίδας. Συνεπώς:

-    Απαιτείται άμεση μεταφορά του ασθενούς σε Νοσοκομείο.

-    Γίνεται προσπάθεια ώστε ο ασθενής να καθησυχασθεί και να παραμένει ήρεμος.

-    Επιλέγεται μία άνετη θέση για τον ασθενή.

-    Χαλαρώνονται τυχόν πιεστικά ρούχα.

-    Γίνεται χορήγηση οξυγόνου, εφόσον διατίθεται.

-   Αν πρόκειται για άτομο που πάσχει από γνωστή καρδιακή νόσο με συγκεκριμένη φαρμακευτική αγωγή, μέχρι να γίνει η διακομιδή του σε νοσοκομείο, ενημερώνεται ο θεράπων ιατρός του, το ΕΚΑΒ, ή το Θεραπευτήριο που θα τον υποδεχθεί.

Στην υγειά σας!!!

Read More

Πρώτες Βοήθειες : Εγκεφαλικό επεισόδιο

Το εγκεφαλικό επεισόδιο οφείλεται στην απότοµη απόφραξη µιας αρτηρίας που δίνει αίµα σε µια περιοχή του εγκεφάλου. Εµφανίζονται συχνότερα στις µεγαλύτερες ηλικίες και µπορεί να είναι θανατηφόρα εάν είναι µεγάλα, αλλά µπορεί να υπάρξει και πλήρης αποκατάσταση εάν είναι πιο περιορισµένα.

Τι θα δείτε:

• Αδυναµία ή παράλυση πιθανώς από τη µία πλευρά του σώµατος.
• Ο πάσχων δεν µπορεί να µιλήσει ή µπερδεύει τα λόγια του.
• Σύγχυση. Ο πάσχων µοιάζει µε µεθυσµένο.
• Απότοµος δυνατός πονοκέφαλος.
• Ακούσια απώλεια ούρων και κοπράνων.
• Απώλεια των αισθήσεων.

Τι πρέπει να κάνετε:

• Εάν ο πάσχων έχει τις αισθήσεις του, βοηθήστε τον να ξαπλώσει και καθησυχάστε τον µέχρι να φτάσει η ιατρική βοήθεια. Εάν δυσκολεύεται να µιλήσει, µην τον κουράζετε µε συζητήσεις.
• Εάν ο πάσχων είναι αναίσθητος, παρακολουθείτε την αναπνοή και το σφυγµό του κάθε 10 λεπτά και να είστε έτοιµοι να ξεκινήσετε καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση (ΚΑΑ) εάν χρειαστεί.

Στην υγειά σας!!!

Read More

Πρόληψη από δηλητήρια οικιακής χρήσης

Σε κάθε νοικοκυριό υπάρχουν δηλητηριώδεις ουσίες π.χ. λευκαντικά, διαλυτικά χρωμάτων, ζιζανιοκτόνα που μπορούν να προκαλέσουν χημικά εγκαύματα ή εσωτερικά τραύματα αν τα καταπιούμε.
Πρόληψη
- Τα είδη αυτά πρέπει να βρίσκονται σε μέρος μη προσιτό στα παιδιά (όχι κάτω από το νεροχύτη)
- Φυλάτε τα φάρμακα σε ένα κλειδωμένο ντουλάπι
- Μην αλλάζετε τη συσκευασία επικίνδυνων ουσιών
- Αγοράστε τα φάρμακα και τις ουσίες αυτές σε συσκευασίες που κλείνουν καλά
Δερματική Έκθεση
- Αφαιρέστε τα ρούχα
- Ξεπλύνετε καλά με νερό για τουλάχιστον 30 λεπτά
- Προσέξτε μην εκτεθείτε και εσείς στην ουσία
- Συνεννοηθείτε με το Κέντρο Δηλητηριάσεων και τον γιατρό του για την περίπτωση ανάγκης ειδικής φροντίδας
Οφθαλμική Έκθεση
- Ξέπλυμα με φυσιολογικό ορό ή νερό για τουλάχιστον 20 λεπτά
- Επίσκεψη σε οφθαλμίατρο
Γαστρεντερική Έκθεση (κατάποση ουσίας)
- Ελέγξτε και αν είναι ανάγκη ανοίξτε την τραχεία
- Τοποθετείστε τον πάσχοντα σε θέση ανάνηψης
- Ελέγξτε αναπνοή ή σφυγμό
- Καλέστε γιατρό ή ασθενοφόρο
- ΜΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΤΕ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕΤΕ ΕΜΕΤΟ
- Φροντίστε να μάθετε όσο το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες για την ουσία που έχει καταπιεί ο πάσχων


Πηγή: www.iatronet.gr

Στην υγειά σας!!! 

Read More

Εξωτερική αιμορραγία-Περιποίηση τραυμάτων του δέρματος

Οι Πρώτες Βοήθειες σε ένα εξωτερικό τραύμα περιλαμβάνουν:

Τον έλεγχο της υπάρχουσας αιμορραγίας.

Το μηχανικό και χημικό καθαρισμό του τραύματος.

Την κλήση ειδικού για την περαιτέρω εκτίμηση.

---

Ταξινόμηση αιμορραγιών:
Θεραπεία:

       Μία αιμορρραγία μπορεί να είναι εξωτερική ή εσωτερική. 

       Η εσωτερική αιμορραγία μπορεί να οφείλεται σε ατύχημα ή σε παθολογικά αίτια (π.χ γαστρορραγία).

Είναι εμφανές ότι σε εσωτερική αιμορραγία δε μπορούμε να παρέμβουμε άμεσα μια που δεν υπάρχει ορατή έξοδος αίματος.Φροντίζουμε την επείγουσα μεταφορά του πάσχοντα στο πλησιέστερο νοσοκομείο και αν χρειαστεί προσφέρουμε βασική υποστήριξη της ζωής.

       Ο κανόνας του ελέγχου της εξωτερικής αιμορραγίας είναι να σταματήσουμε τη ροή του αίματος από το τραύμα, συνηθέστερα με την εφαρμογή πίεσης πάνω του.

Οι αιμορραγίες ταξινομούνται σε αρτηριακές ,φλεβικές , τριχοειδικές και μεικτές , ανάλογα με τον τύπο αγγείου που έχει υποστεί βλάβη.To αίμα στην τρώση αρτηρίας είναι έντονα ερυθρό , εξέρχεται κατά ώσεις και ο τραυματίας μπορεί γρήγορα να πέσει σε shock. Στη φλεβική αιμορραγία το αίμα είναι σχετικά σκούρο και έχει συνεχή ροή. Η τριχοειδική αιμορραγία έχει μικρή ροή αίματος που γρήγορα μπορεί να σταματήσει.

Αντιμετώπιση:

• Εφαρμόζουμε σταθερή και ισχυρή πίεση στο τραύμα με τη βοήθεια γάζας ή κάποιου καθαρού υφάσματος..
• Εννοείται πως αν υπάρχει ξένο σώμα στην πληγή (π.χ ένα γυαλί) ασκούμε πίεση παραπλεύρως.
• Αν πρόκειται για πόδι ή χέρι και είμαστε σίγουροι ότι δεν υπάρχει κάταγμα μπορούμε να το ανυψώσουμε. Η ανύψωση του μέλους μειώνει την αιματική ροή.
• Αν η αιμορραγία επιμένει και περιλαμβάνει αρτηρία μπορούμε να πιέσουμε την υπεύθυνη αρτηρία κεντρικότερα (δε συνιστάται αν δεν υπάρχει εμπειρία). Η ίσχαιμη περίδεση επιιφυλάσσεται σε απελπιστικές καταστάσεις και όταν το μέλος έχει αποκοπεί (σε ακρωτηριασμό)
• Καλύπτουμε το τραύμα .
• Ψάχνουμε για ιατρική βοήθεια.

	Ταξινόμηση τραυμάτων δέρματος

Θεραπεία:

     Καθαρίζουμε το τραύμα ρίχνοντας άφθονη ποσότητα νερού .(Μηχανικός καθαρισμός).Έτσι απομακρύνονται τα ξένα σώματα που τυχόν υπάρχουν.

     Καθαρίζουμε το τραύμα με οξυζενέ (αφρίζει και βγάζει στην επιφάνεια τα ξένα σώματα) και στη συνέχεια μετά από καλό ξέπλυμα εκ νέου χρησιμοποιούμε Betadine.(Χημικός καθαρισμός).

     Σκεπάζουμε το τραύμα με γάζες και απευθυνόμαστε σε γιατρό για τα περαιτέρω. Τα θλαστικά τραύματα όσο απλά και να φαίνονται θέλουν συρραφή γιατί τα χείλη τους χάσκουν και καθυστερούν να επουλωθούν. Επίσης ιδιαίτερη σημασία έχει η προφύλαξη από τον τέτανο.

Στην υγειά σας!!!

Read More

Τι είναι τα εγκαύματα;

Είναι ιστικές βλάβες που προκαλούνται από την εφαρμογή θερμότητας χημικών ουσιών, ηλεκτρικού ρεύματος ή ακτινοβολίας στο σώμα.
Η έκταση της βλάβης (βάθος του εγκαύματος) είναι αποτέλεσμα της έντασης της θερμότητας (ή άλλης έκθεσης) και της διάρκειας της έκθεσης.

Διακρίνονται σε:

Μερικού πάχους: Τα εγκαύματα 1ου βαθμού προσβάλλουν τις επιφανειακές στιβάδες της επιδερμίδας. Τα 2ου βαθμού εκτείνονται σε διάφορο πάχος στην επιδερμίδα (με σχηματισμό φυσαλίδων), και σε τμήμα του χορίου.
Ολικού πάχους: Τα 3ου βαθμού χαρακτηρίζονται από καταστροφή όλων των στοιχείων του δέρματος και θρόμβωση του υποδορίου πλέγματος.

Συμπτώματα - Σημεία

1ου βαθμού: Ερύθημα προσβεβλημένου ιστού το δέρμα ασπρίζει με την πίεση. Ευαισθησία δέρματος
2ου βαθμού: Δέρμα ερυθρό με φυσαλίδες Δέρμα πολύ ευαίσθητο
3ου βαθμού: Δέρμα σκληρό και ξηρό Το δέρμα δεν είναι ευαίσθητο.

Αντιμετώπιση

Βεβαιωθείτε ότι είστε ασφαλείς πριν επιχειρήσετε να βοηθήσετε τον πάσχοντα.
Στόχοι

·         Να σταματήσετε τη διαδικασία του καψίματος και να ανακουφίσετε τον πάσχοντα.

·         Να τον επαναφέρετε στην ζωή αν χρειασθεί

·         Να φροντίσετε τα σχετικά τραύματα

·         Να μειώσετε στο ελάχιστο τον κίνδυνο μόλυνσης

·         Να κανονίσετε την εσπευσμένη μεταφορά του πάσχοντα στο νοσοκομείο.

·         Ξαπλώστε τον πάσχοντα κάτω, προστατεύοντας την καμένη περιοχή από την επαφή με το έδαφος.

·         Ξεπλύνετε το έγκαυμα με μεγάλες ποσότητες κρύου υγρού για διάστημα 10 min μέχρι να μεταφερθεί ο πάσχων στο νοσοκομείο

·         Ενώ ξεπλένετε το έγκαυμα ελέγξτε τραχεία αναπνοή και σφυγμό και να είστε έτοιμοι για ΚΑΑ.

·         Απαλά αφαιρέστε δακτυλίδια, ρολόι, ζώνη, παπούτσια ή ρούχα από την τραυματισμένη περιοχή πριν αρχίσει να πρήζεται. Προσεκτικά αφαιρέστε τα καμένα ρούχα, εκτός αν έχουν κολλήσει πάνω στο έγκαυμα.

·         Καλύψτε το τραύμα με ένα αποστειρωμένο ειδικό επίθεμα ή με ένα σεντόνι.

·         Βεβαιωθείτε ότι το ασθενοφόρο φτάνει, ενώ περιμένετε φροντίστε τον πάσχοντα.

ΠΡΟΣΕΞΤΕ

·         Καλύψτε το τραύμα για να το προστατεύσετε από μικρόβια. Τα εγκαύματα μολύνονται πολύ εύκολα. Χρησιμοποιείστε στεγνά σεντόνια.

·         Μην αγγίζετε και μην παρεμβαίνετε στην καμένη περιοχή

·         Μην πιέζετε τις φλύκταινες για να σκάσουν.

·         Μην βάζετε λοσιόν, αλοιφές ή λάδι πάνω στο τραύμα

·         Μην εφαρμόζετε πάγο στις εγκαυματικές περιοχές.

Ελαφρά εγκαύματα

Ξεπλύνετε το τραύμα με κρύο νερό για περίπου 10 λεπτά για να σταματήσετε το κάψιμο και να ανακουφίσετε τον πόνο.
Αφαιρέστε κοσμήματα, ρολόι ή σφικτά ρούχα από την τραυματισμένη περιοχή πριν αρχίσει να πρήζεται.
Καλύψτε την περιοχή με αποστειρωμένο επίδεσμο ή με σεντόνια.

Έγκαυμα από τον ήλιο

Μπορεί να προκληθεί από υπερβολική έκθεση στις ακτίνες του ήλιου ή μιας υπεριώδης λάμπας.
Τα περισσότερα είναι επιφανειακά με ερύθημα, φαγούρα, ευαισθησία.
Αγωγή

·         Βοηθήστε τον πάσχοντα να πάει στην σκιά ή καλύτερα σε κλειστό χώρο

·         Δροσίστε το δέρμα του με ένα σφουγγάρι με κρύο νερό ή βάλτε τον σε μία μπανιέρα με κρύο νερό.

·         Δίνετε τακτικά στον πάσχοντα γουλιές κρύου νερού. Αν τα εγκαύματα είναι ελαφρά ένα αντηλιακό μετά τον ήλιο μπορεί να απαλύνει το έγκαυμα.

Read More

Πώς προκαλείται η τροφική δηλητηρίαση

Μπορεί να προκληθεί από μολυσμένη τροφή από βακτηρίδια ή τοξίνες που έχουν παραχθεί από βακτηρίδια που υπήρχαν κάποτε στην τροφή.
Τα συμπτώματα συνήθως παρουσιάζονται γρήγορα, πιθανότητα 2 ή 3 ώρες μετά την κατανάλωση της τροφής και είναι:

• ναυτία και έμετος
• κοιλιακό άλγος
• διάρροια
• πονοκέφαλος
• πυρετός
• ενίοτε αδυναμία ή λιποθυμία

Αγωγή

1.  Βοηθήστε τον πάσχοντα να ξαπλώσει και να ξεκουραστεί
2. Καλέστε γιατρό
3. Δώστε στον πάσχοντα άφθονα υγρά και μια λεκάνη (αν κάνει έμετο)
4. Αν η κατάστασή του επιδεινώνεται καλέστε ασθενοφόρο.

Read More

Αιμορραγίες :τι είναι, πως εκδηλώνονται πως διερευνώνται και πως αντιμετωπίζονται

Η έξοδος αίματος από τα αγγεία του σώματος για οποιαδήποτε αιτία (τραύμα, κόψιμο, χειρουργική επέμβαση, εξαγωγή δοντιού αλλά και η μηνιαία απώλεια αίματος που παρατηρείται με την «περίοδο» των γυναικών) καλείται αιμορραγία (από το αίμα και τη ρήξη των αγγείων).

Πώς εκδηλώνεται στην κλι­νι­κή πρά­ξη μια αιμορραγία; Ή πως εμφανίζεται ένας άρρωστος με αι­μορ­ρα­γι­κό πρό­βλη­μα; Μήπως είναι σπάνιο φαινόμενο και συνεπώς δεν απαιτείται τόση “σπουδή”; Η κλι­νική εμπειρία βεβαιώνει το αντίθετο. Έτσι, πολύ συχνά, προσέρχονται στα εξω­τερικά ιατρεία των Νοσοκομείων άρρω­στοι με ρι­νορ­ρα­γί­ες, με πορ­φυ­ρικό ε­ξάν­θη­μα (εικόνα 1), με δερ­μα­τι­κές εκ­χυ­μώ­σεις (που μαρ­τυ­ρούν υ­ποδό­ριες αι­μορ­ρα­γί­ες, εικόνα 2 και 3), με ο­ξύ αι­μορ­ρα­γι­κό ε­γκε­φα­λι­κό ε­πει­σό­διο, γα­στρορ­ρα­γί­ες, αι­μα­του­ρί­ες, μη­νο–μη­τρορ­ρα­γί­ες και ου­λορρα­γί­ες, αλ­λά ε­πί­σης και με ι­διαί­τε­ρα διο­γκω­μέ­νη, θερ­μή, ε­ξέ­ρυ­θρη και ε­πώ­δυ­νη άρ­θρω­ση (δηλαδή με εικόνα μονο­αρ­θρί­τι­δας, η οποία προσομοιάζει με τον αί­μαρ­θρο- δηλαδή αιμορραγία μέσα στην άρθρωση). Όλα αυτά είναι κα­θη­με­ρι­νά συ­μπτώ­μα­τα και συ­να­ντώ­νται σε ό­λη την πα­θο­λο­γί­α από τους γιατρούς της μαχόμενης ιατρικής. Εί­ναι πο­λύ συ­χνή εκ­δή­λω­ση, π.χ., η ρι­νορ­ρα­γί­α στη μη ρυθμισμένη υ­πέρ­ταση, ή οι μο­νο­αρ­θρί­τι­δες και οι εκ­χυ­μώ­σεις στη δια­δρο­μή του Διά­χυ­του Ε­ρυθη­μα­τώ­δη Λύ­κου (ΔΕΛ). Το ίδιο ισχύει και για την αι­μορ­ρα­γί­α ως σύ­μπτω­μα των νο­ση­μά­των του γα­στρε­ντε­ρι­κού σω­λή­να, την κλα­σι­κή ου­λορ­ρα­γί­α της “ου­λί­τι­δας”, ή της ο­ξεί­ας λευ­χαι­μίας, το πορ­φυ­ρι­κό ε­ξάν­θη­μα της ιο­γε­νούς θρομ­βο­πε­νι­κής πορ­φύ­ρας, ή το ανάλογο εξάνθημα, το α­πότο­κο χη­μειο­θε­ρα­πεί­ας ό­λων των μορ­φών καρ­κί­νου και κα­κο­ή­θων νο­ση­μά­των του αί­μα­τος, ή και της κε­ραυ­νο­βό­λου μη­νιγ­γί­τι­δας.

Εξάλλου, σε νοσηλευόμενους ασθενείς από βα­ριά στα­φυ­λο­κοκ­κι­κή πνευ­μο­νί­α, διά­φο­ρα εί­δη shock, ή α­κό­μη με­τά α­πό δήγ­μα ο­χιάς,. εί­ναι βα­ρύ προ­γνωστι­κό σημείο η εμ­φάνιση ε­κτε­τα­μέ­νων δερ­μα­τι­κών εκ­χυ­μώ­σεων. Συ­χνή εί­ναι α­κό­μη η γα­στρορ­ρα­γί­α στη δια­δρομή των τε­λι­κών στα­δί­ων της ΧΝΑ, οι μη­τρορ­ρα­γί­ες ή οι αι­μα­του­ρί­ες (ε­πί­μο­νες ή ό­χι) στην κα­θη­με­ρι­νή κλι­νι­κή πρά­ξη της γυ­ναι­κο­λο­γί­ας ή της ου­ρο­λο­γί­ας, ή, τέ­λος, ό­λες οι συ­χνές αι­μορ­ρα­γι­κές ε­πι­πλο­κές που συ­να­ντούν οι χει­ρουρ­γοί στη διάρ­κεια ή α­μέ­σως με­τά α­πό ε­πεμ­βά­σεις ό­λων των ει­δών, με εν­δει­κτι­κή α­να­φο­ρά στις αι­μορ­ρα­γί­ες του προ­στά­τη, των α­μυ­γδα­λών, των γυ­ναι­κεί­ων ορ­γά­νων, ή και στις σπα­νιό­τε­ρες αι­μορ­ρα­γι­κές ε­πι­πλο­κές και αυ­τού του φυσιο­λο­γι­κού το­κε­τού

Μέ­σα α­πό αυ­τή την ποι­κι­λί­α συ­μπτω­μά­των και κλι­νι­κών ευ­ρημά­των μπο­ρεί ο για­τρός να βρει μιαν ά­κρη; Μπο­ρεί να έ­χει μια ο­δη­γό πα­ρά­στα­ση και να δια­κρί­νει το αί­τιο α­πό το α­πο­τέ­λε­σμα; Μπο­ρεί με α­πλές ε­ρω­τή­σεις να απο­σπά­σει πλη­ρο­φο­ρί­ες που θα τον προ­σα­να­το­λί­σουν ά­με­σα στο κυ­ρί­αρ­χο ή όχι της αι­μορ­ρα­γι­κής εκ­δή­λω­σης; Η απάντηση είναι θε­τική. Υπάρ­χει μια καθοριστική λο­γι­κή: ο άρ­ρω­στος που πα­ρου­σιά­ζει μιαν αι­μορ­ρα­γι­κή εκ­δή­λω­ση, α­πό­το­κο κλη­ρο­νο­μι­κής δια­ταρα­χής του μη­χα­νι­σμού της αι­μό­στα­σής του, πρέ­πει να δια­κρι­θεί α­μέ­σως α­πό αυτόν που την εμ­φά­νι­σε στη δια­δρο­μή μιας άλ­λης υ­πο­κεί­με­νης α­σθέ­νειας. Σ’ αυ­τή τη διά­κρι­ση βο­η­θά η α­να­ζή­τη­ση και άλ­λων ε­πα­νει­λημ­μέ­νων ποι­κί­λων αιμορ­ρα­γι­κών εκ­δη­λώ­σε­ων στο α­να­μνη­στι­κό του αρ­ρώ­στου. Δηλαδή η εμφάνιση πολλές φορές αιμορραγικών εκδηλώσεων κατά το παρελθόν (που ενίοτε αρχίζουν από την παιδική ηλικία) χαρακτηρίζει τις κληρονομικής αρχής αιμορραγικές εκδηλώσεις.

Α­κό­μη, στους α­σθε­νείς αυ­τούς, υ­πάρ­χουν συ­νή­θως “α­πο­τυ­πώ­μα­τα” της διέ­λευ­σης, π.χ., ε­πα­νει­λημ­μένων αι­μάρ­θρων με τη χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή κα­τάρ­γη­ση της κι­νη­τι­κό­τη­τας και της συ­νο­λι­κής λει­τουρ­γί­ας της άρ­θρω­σης (α­γκύ­λω­ση). Η ει­κό­να συ­μπλη­ρώ­νε­ται με την α­να­ζή­τη­ση πλη­ρο­φο­ριών για α­νά­λο­γες εκ­δη­λώ­σεις στο οι­κο­γε­νεια­κό του πε­ρι­βάλ­λον. Ση­μειώ­νε­ται ό­τι οι α­σθε­νείς, που πα­ρου­σιά­ζουν τις αι­μορ­ραγι­κές εκ­δη­λώ­σεις στη δια­δρο­μή άλ­λων νο­ση­μά­των, τις πα­ρου­σιά­ζουν α) συνήθως για πρώ­τη φο­ρά και φυ­σι­κά β) έ­χουν ε­λεύ­θε­ρο κλη­ρο­νο­μι­κό α­να­μνη­στι­κό.

Οι αι­μορ­ρα­γι­κές εκ­δη­λώ­σεις συ­νε­πώς, θε­ω­ρη­τι­κά μπο­ρεί να είναι κλη­ρο­νο­μι­κές ή ε­πί­κτη­τες και η α­φορ­μή για την εμ­φά­νι­σή τους προ­κλητή ή αυ­τό­μα­τη.

α) κληρονομικές αιμορραγικές εκδηλώσεις

Οι αι­μορ­ρα­γι­κές εκ­δη­λώ­σεις έ­χουν δύ­ο χα­ρα­κτη­ρι­στικά: i) εί­ναι ε­πα­να­λαμ­βα­νό­με­νες α­πό την παι­δι­κή η­λι­κί­α και i­i) συ­νυ­πάρ­χει επι­βά­ρυν­ση στο οι­κο­γε­νεια­κό α­να­μνη­στι­κό. Η προ­τί­μη­ση προς τα άρ­ρε­να μέ­λη της οι­κο­γε­νεί­ας α­ξιο­λο­γεί­ται ι­διαί­τε­ρα στις πε­ρι­πτώ­σεις των αιμορροφιλικών συνδρόμων (από έλλειψη των παραγόν­των VIII, ΙΧ) ενώ η ασθένεια Wille­brand εκδηλώνεται και στα δυο φύλλα. Οι αι­μορ­ρα­γι­κές εκ­δη­λώ­σεις εί­ναι ή α­πό­το­κες τραυ­μα­τι­σμού (εξα­γω­γής δο­ντιών, άλ­λων χει­ρουρ­γι­κών ε­πεμ­βά­σε­ων), δη­λα­δή προ­κλη­τές, ή εμ­φανί­ζο­νται χω­ρίς πραγ­μα­τι­κά έκ­δη­λη αι­τί­α, δη­λα­δή αυ­τό­μα­τες.

– Ε­ντό­πι­ση των κλη­ρο­νο­μι­κών αι­μορ­ρα­γι­κών εκ­δη­λώ­σε­ων

Η ε­ντό­πι­ση των εκ­δη­λώ­σε­ων αυτών εί­ναι χα­ρακτη­ρι­στι­κή και συ­χνά δια­γνω­στι­κή. Οι α­σθε­νείς, π.χ., με αι­μορ­ρο­φι­λί­α Α ή Β, αιμορ­ρα­γούν τις πε­ρισ­σό­τε­ρες φο­ρές στις αρ­θρώ­σεις (στο 70% των ε­πει­σο­δί­ων τους), αρ­κε­τά συ­χνά εκ­δη­λώ­νουν επιφανειακά ή “ε­ν τω βά­θει” με­σο­μύ­ϊ­α αι­μα­τώ­μα­τα (στο 15-20%) και πο­λύ σπά­νια (μό­νο στο 3%), πα­ρου­σιά­ζουν αι­μορ­ρα­γί­ες α­πό βλεν­νο­γό­νους,. Η θέ­ση του αι­μα­τώ­μα­τος και το κλι­νι­κό σύν­δρομο, που προ­κα­λεί, ο­δη­γούν σε σύγ­χυ­ση με την ο­ξεί­α σκω­λη­κο­ει­δί­τι­δα, τον μη­χανι­κό ει­λε­ό και γε­νι­κά με την ο­ξεί­α κοι­λί­α. Αι­μορ­ρα­γι­κά ε­πει­σό­δια συμ­βαίνουν, αρ­κε­τά σπά­νια, και στον ε­γκέ­φα­λο με τη μορ­φή της ε­σω­τε­ρι­κής ε­γκε­φα­λικής ή και υ­πα­ρα­χνο­ει­δούς αι­μορ­ρα­γί­ας. Εδώ θα πρέπει να τονίσω ότι οι αίμαρθροι δεν σχηματίζονται αμέσως, συχνά μπορεί να περάσουν και ώρες μέχρι να εμφανιστεί το πρώτο σύμπτωμα ο πόνος και να ακολουθήσει το πρήξιμο, η τοπική άνοδος της θερμοκρασίας και η ερυθρότητα της συγκεκριμένης άρθρωσης. Αυτό ερμηνεύεται με το ότι στους αιμορροφιλικούς δεν υπάρχει βλάβη στην αρχική λειτουργία της αιμόστασης (όπου συμμετέχουν κυρίως τα αιμοπετάλια) αλλά η βλάβη εντοπίζεται στην πήξη. Με άλλα λόγια μια απλή δοκιμασία –που λέγεται χρόνος ροής και που ελέγχει in vivo τη λειτουργία των αιμοπεταλίων είναι εντελώς φυσιολογική και στους αιμορροφιλικούς- συνεπώς το απλό στραβοπάτημα π.χ. που επισυμβαίνει σε όλους μας δεν οδηγεί σε αίμαρθρο- αφού η αρχική μας αιμόσταση είναι φυσιολογική – το ίδιο συμβαίνει και στους αιμορροφιλικούς. Έτσι ο αιμορροφιλικός συνεχίζει τη δραστηριότητά του και σχεδόν ξεχνά ότι στραβοπάτησε! Αργότερα όμως και πολύ συχνά στον ύπνο του ξυπνά με αφόρητους πόνους γιατί η συγκεκριμένη άρθρωση πρήστηκε. Φυσιολογικά μετά από την πρώτη επίσχεση της αιμορραγίας με την καθοριστική συμμετοχή των αιμοπεταλίων και ύστερα από άλλοτε άλλο χρονικό διάστημα σχηματίζεται ο μόνιμος θρόμβος και έτσι δεν έχουμε αιμορραγία μέσα στις αρθρώσεις που να δημιουργήσει πρόβλημα. Στους αιμορροφιλικούς όμως αργεί πολύ να σχηματιστεί ο μόνιμος θρόμβος (φταίει η διαταραχή της πήξης) και αν σχηματιστεί αυτός είναι κακής ποιότητας και σχεδόν πάντα ξεφεύγει σιγά –σιγά αίμα προς την κοιλότητα της άρθρωσης, έτσι όταν αυτή γεμίσει πολύ αρχίζουν τα έντονα ενοχλήματα που οδηγούν τον άρρωστο στο να ξυπνά και να πονά πολύ. ό­πως η ρι­νορ­ρα­γί­α, η αι­μα­του­ρί­α, η γα­στρορ­ρα­γί­α κλπ. Α­ντί­θε­τα, οι α­σθε­νείς με νό­σο Willebrand αι­μορ­ρα­γούν κυ­ρί­ως α­πό τους βλεν­νο­γό­νους (ρι­νορ­ρα­γί­ες, ου­λορρα­γί­ες, αι­μα­του­ρί­ες, γα­στρορ­ρα­γί­ες) στο 65-70% των ε­πει­σο­δί­ων τους, ή εμ­φα­νί­ζουν εκ­χυ­μώ­σεις (στο 20-25%), ενώ μό­νο το 5-10% των αι­μορ­ρα­γι­κών εκ­δη­λώ­σε­ων εί­ναι αιμα­τώ­μα­τα ή αί­μαρ­θροι. Α­πό τα με­σο­μύ­ϊ­α αι­μα­τώ­μα­τα γί­νε­ται ι­διαί­τε­ρη α­ναφο­ρά στο αι­μά­τω­μα του ψο­ΐ­τη

– Πρώ­τη αιμορραγική εκ­δή­λω­ση

Ι­διαί­τε­ρο εν­δια­φέ­ρον α­πο­κτά η πρώ­τη εκ­δή­λω­ση της ασθέ­νειας, α­φού η γνώ­ση της ε­ντό­πι­σης και η α­να­ζή­τη­σή της πολ­λές φο­ρές διευ­κο­λύ­νει τη διά­γνω­ση. Έ­τσι, στις πρώ­τες μέ­ρες της ζω­ής τους, οι α­σθε­νείς μπο­ρούν να αι­μορρα­γή­σουν με την α­πό­πτω­ση του κολοβώματος του ομ­φά­λιου λώ­ρου ή με την πε­ρι­το­μή. Αρ­γό­τερα, με­τά τον 5-6 μή­να, οι αι­μορ­ρα­γι­κές εκ­δη­λώ­σεις σχε­τί­ζο­νται με τραυ­μα­τι­σμό της γλώσ­σας ή του χα­λι­νού του ά­νω χεί­λους α­πό τα νε­ο­εμ­φα­νι­ζό­με­να δό­ντια και, μό­λις με­τά τον έ­να­το μή­να, εμ­φα­νί­ζο­νται οι πρώ­τοι αί­μαρ­θροι με την έναρ­ξη της βά­δι­σης. Α­πό τη στιγ­μή που το βρέ­φος θ’ αρ­χί­σει να βα­δί­ζει, τα αιμορ­ρα­γι­κά ε­πει­σό­δια πλη­θαί­νουν και εμ­φα­νί­ζο­νται εκ­δη­λώ­σεις α­πό προ­κλητές αι­μορ­ρα­γί­ες, ό­πως εί­ναι οι αί­μαρ­θροι, τα αιμα­τώ­ματα, οι μώ­λω­πες και οι εκ­χυ­μώ­σεις σε διά­φο­ρα ση­μεί­α του κορ­μού. Στην πρώ­τη παι­δι­κή η­λι­κί­α οι άνθρωποι αι­μορρα­γούν, ε­κτός των άλ­λων, με την α­πό­πτω­ση των νε­ο­γι­λών δο­ντιών. Στην ί­δια ηλι­κί­α εί­ναι συ­χνά τα αι­μα­τώ­μα­τα και οι ρι­νορ­ρα­γί­ες. Κατά στην ε­φη­βι­κή ηλικία, κυ­ρίως για τα κο­ρί­τσια με νό­σο Wille­brand, εμ­φα­νί­ζο­νται αι­μορ­ρα­γί­ες που σχε­τί­ζο­νται με την έ­ναρ­ξη της έμ­μη­νης ρύ­σης, αλ­λά και με την πα­ρά­τα­σή της (περίοδος που κρατά πάνω από 6-7 μέρες πρέπει να ελέγχεται). Κα­μί­α α­πό αυτές τις δύ­ο ο­μά­δες νο­ση­μά­των δεν εμ­φα­νί­ζει πορ­φυ­ρι­κό ε­ξάν­θη­μα. Α­ντί­θε­τα, το πορ­φυ­ρι­κό ε­ξάν­θη­μα, διά­χυ­το στα ά­κρα και τον κορ­μό, χα­ρα­κτη­ρί­ζει, ό­πως ανα­φέρ­θη­κε, τα θρομ­βο­πε­νι­κά, κυ­ρί­ως τα ε­πί­κτη­τα, σύν­δρο­μα (με χαρακτηριστική ελάττωση του αριθμού των αιμοπεταλίων, <50.000 αιμοπετάλια/μl).

εργα­στη­ρια­κή διε­ρεύ­νη­ση

Η κλι­νι­κή ει­κό­να των αι­μορ­ραγι­κών α­σθε­νών προσ­διο­ρί­ζει και την κα­τεύ­θυν­ση της ερ­γα­στη­ρια­κής διε­ρεύ­νη­σης των. Γε­νι­κά, αυ­τή α­κο­λου­θεί δυο ε­πί­πε­δα: α) της συ­νο­λι­κής ε­κτί­μη­σης και β) της ε­πι­βε­βαιω­τι­κής πρα­κτι­κής. Στο αρχικό ε­πί­πε­δο, πραγ­μα­το­ποιού­νται σφαι­ρι­κές δο­κι­μα­σί­ες, ό­πως εί­ναι η α­ρίθ­μη­ση των αι­μο­πε­τα­λί­ων, ο χρό­νος ρο­ής, ο χρό­νος προ­θρομ­βί­νης, ο χρό­νος κε­φα­λί­νης κα­ο­λί­νης, ο χρό­νος θρομ­βί­νης και ο χρό­νος ρε­πτι­λά­σης. Στο επόμενο ε­πί­πε­δο, πραγματοποιούνται ε­ξε­τά­σεις α­να­λυ­τι­κής με­θο­δο­λογί­ας, με τον τρόπο αυτό ε­λέγ­χε­ται η ορ­θό­τη­τα της ά­πο­ψης που σχη­μα­τί­στη­κε α­πό το ι­στο­ρι­κό του αι­μορ­ρα­γι­κού α­σθε­νή και ε­πι­βε­βαιώ­νο­νται τα ευ­ρή­μα­τα του αρχικού ε­πι­πέ­δου. Τέτοιες ε­ξε­τά­σεις εί­ναι η με­λέ­τη της λει­τουρ­γί­ας των αι­μο­πε­ταλί­ων (με την προ­σκόλ­λη­ση και τη συσ­σώ­ρευ­ση) και οι πο­σο­τι­κοί προσ­διο­ρι­σμοί των πα­ρα­γό­ντων της αι­μό­στα­σης. Η διά­γνω­ση του κλη­ρο­νο­μι­κού χα­ρα­κτή­ρα ολο­κλη­ρώ­νε­ται με ε­πι­βε­βαί­ω­ση της δια­τα­ρα­χής σε κά­ποιο α­κό­μη μέ­λος της οικο­γέ­νειας (ε­κτός των πε­ρι­πτώ­σε­ων σπο­ρα­δι­κής εμ­φά­νι­σης). Η γνώ­ση του τρόπου της κλη­ρο­νο­μι­κής με­τά­δο­σης των νο­ση­μά­των (π.χ., φυ­λο­σύν­δε­τα υ­πο­λει­πό­μενος για τις αι­μορ­ρο­φι­λί­ες Α και Β και σω­μα­τι­κός, κυ­ρί­αρ­χος, ή και υ­πο­λει­πόμε­νος για τη νό­σο Willebrand) κα­θο­ρί­ζει τη σω­στή χρή­ση του ι­στο­ρι­κού σχε­τι­κά με την προ­σέγ­γι­ση του αι­μορ­ρα­γι­κού αρ­ρώ­στου, ενώ μπο­ρεί να κα­τευ­θύ­νει και στη σω­στή διά­γνω­ση.

β) ε­πί­κτη­τες αι­μορ­ρα­γι­κές εκ­δη­λώ­σεις

Σ’ αυ­τές, α­ντί­θε­τα με ό­τι συμ­βαί­νει στις κλη­ρο­νο­μικές, η αι­μορ­ρα­γί­α χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται α­πό το ό­τι α) συ­νή­θως εμ­φα­νί­ζε­ται για πρώ­τη φο­ρά και β) βε­βαί­ως, α­που­σιά­ζει η οι­κο­γε­νεια­κή ε­πι­βά­ρυν­ση.

Η κλι­νι­κή προ­σέγ­γι­ση του αρ­ρώ­στου με ε­πί­κτη­το αι­μορ­ρα­γι­κό σύν­δρο­μο (π.χ., θρομ­βο­πε­νικό) σχε­τί­ζε­ται με το πλή­ρες ι­στο­ρι­κό (πλη­ρο­φο­ρί­ες για την έ­ναρ­ξη, την πο­ρεί­α, τη βα­ρύ­τη­τα, την κα­τα­γρα­φή των φαρ­μά­κων, που η λή­ψη τους ενοχοποιείται, το α­να­μνη­στι­κό ι­στο­ρι­κό αι­μορ­ρα­γι­κών εκ­δη­λώ­σε­ων, ή άλ­λης α­σθέ­νειας) και την πλή­ρη κλι­νι­κή ε­ξέ­τα­ση (έ­λεγ­χος για λεμ­φα­δέ­νες, σπλή­να και ή­παρ).

Η ερ­γα­στη­ρια­κή διε­ρεύ­νη­ση, ε­πί­σης, κα­θο­ρί­ζε­ται α­πό την κλι­νι­κή εικό­να. Το πορ­φυ­ρι­κό ε­ξάν­θη­μα, π.χ., εί­ναι η κύ­ρια αι­μορ­ρα­γι­κή δερ­μα­τι­κή εκ­δήλω­ση της ε­λάτ­τω­σης του α­ριθ­μού των αι­μο­πε­τα­λί­ων, ε­νώ η ε­κτε­τα­μέ­νη διά­χυ­τη και συρ­ρέ­ου­σα εκ­χύ­μω­ση χα­ρα­κτη­ρί­ζει τη συ­στη­μα­τι­κή βλά­βη της αι­μό­στασης όπωςσυμβαίνει στη βαριά ενδαγγειακή πήξη.. Υ­πο­γραμ­μί­ζε­ται ό­τι οι αι­μορ­ρα­γι­κές εκ­δη­λώ­σεις α­πό τους βλεν­νο­γό­νους (ό­πως ρι­νορ­ρα­γί­α, ου­λορ­ρα­γί­α, γα­στρορ­ρα­γί­α, μη­νο­μη­τρορ­ρα­γί­α, αι­μα­του­ρία) θε­ω­ρού­νται κυ­ρί­ως α­πό­το­κες πο­σο­τι­κών και ποιο­τι­κών δια­τα­ρα­χών των αιμο­πε­τα­λί­ων, συ­να­ντώ­νται ό­μως και σε δια­τα­ρα­χές της υ­πό­λοι­πης αι­μό­στα­σης.

γ) Πως αντιμετωπίζονται οι αιμορραγίες ;

Αφού κάναμε τη διάκριση των αιμορραγιών σε κληρονομικές και επίκτητες, αυτονόητο είναι ότι αντίστοιχη θα είναι και η αντιμετώπισή τους. Και αυτό γιατί όσο πιο άμεση είναι η αντιμετώπιση μιας κληρονομικής αιμορραγίας τόσο μικρότερες είναι και οι επιπτώσεις της. Σήμερα οι περισσότεροι ασθενείς με κληρονομική αιμορραγική διάθεση έχουν μάθει και αντιμετωπίζουν σχεδόν μόνοι τους την αιμορραγική εκδήλωση, αφού τις περισσότερες φορές έχουν μαζί τους και τα αντίστοιχα σκευάσματα που σταματούν την αιμορραγία (π.χ. το 85-90% των αιμορροφιλικών ασθενών μπορεί να έχει μαζί του ένα spray –Minirin- για ρινικές εμφυσήσεις που δρα άμεσα και αποτελεσματικά- οι βαρύτερα πάσχοντες έχουν συνήθως στο αυτοκίνητό τους παράγοντες της πήξης που εύκολα μπορούν να χορηγήσουν μόνοι τους- έχουν εκπαιδευτεί για τις ανάγκες αυτές). Άλλο πρακτικό μέτρο είναι η τοποθέτηση πάγου στην περιοχή (το κρύο ενεργοποιεί την πήξη) και τέλος κάτι που μπορεί να εφαρμόσουν και οι ασθενείς με επίκτητη αιτία αιμορραγίας σε περιπτώσεις ρινορραγιών πρέπει να πιέσουν με τα δυο δάκτυλα στη ρίζα της μύτης τους προκειμένου να σταματήσουν την κυκλοφορία του αίματος από τις ρινικές αρτηρίες, αυτό μέχρι να μεταβούν στο γιατρό τους.

Για τις αιμορραγίες μετά από εξαγωγή δοντιού χρειάζεται πολύ καλό ξέπλυμα με κρύο νερό του στόματος και της περιοχής που έγινε η εξαγωγή, η απόσπαση του κακού θρόμβου και η τοποθέτηση αιμοστατικής γάζας (surgical) ή και απλής γάζας με πίεση που να κρατήσει 15-30 λεπτά. Η επόμενη πράξη είναι η μετάβαση στο ειδικό γιατρό. Το ίδιο ισχύει και για τις περιπτώσεις επίκτητης αιμορραγίας. Απλά τότε πρέπει να γίνει διάγνωση – γιατί υπάρχει η αιμορραγία, τι κρύβεται από κάτω και αυτό μόνο ο γιατρός μπορεί να το κάνει.

Τονίζεται ότι οι παρατάσεις της αιμορραγίας στη διάρκεια της περιόδου συχνά αποτελούν και την αφορμή ώστε να διαγνωστεί μια αιμορραγική διάθεση, όπως επίσης η ουλορραγία συχνά αποτελεί και την πρώτη εκδήλωση κληρονομικής ή επίκτητης αιμορραγικής διάθεσης.

Read More