Η λαπαροσκοπική αποκατάσταση στην θεραπευτική αντιμετώπιση των κηλών

Η  λαπαροσκοπική αποκατάσταση με τη χρήση πλέγματος είναι η πλέον ενδεδειγμένη γρήγορη και αποτελεσματική  θεραπευτική αντιμετώπιση για την  βουβωνοκήλη και τις άλλες μορφές  κήλης.

Αυτό τονίζεται στα συμπεράσματα του 28^ου Πανελλήνιου Συνέδριου Χειρουργικής με Διεθνές Φόρουμ, που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα  21-24 Νοεμβρίου  και στο οποίο παρουσιάστηκαν  τα αποτελέσματα πολλών χειρουργικών κλινικών για το θέμα.

 « Με την λαπαροσκοπική μέθοδο  ο ασθενής αποφεύγει τις τομές που αφήνει το ανοιχτό χειρουργείο ενώ  μετεγχειρητικά κινητοποιείται άμεσα και επιστρέφει σε 3-4 ημέρες στις καθημερινές του δραστηριότητες, χωρίς πόνο» τονίζει  ο Δρ. Αναστάσιος Ξιάρχος, διευθυντής της Χειρουργικής Κλινικής στον Όμιλο Ιατρικού Αθηνών ( κλινική Περιστερίου) ο οποίος  παρουσίασε στο συνέδριο τα αποτελέσματα της Κλινικής του, στην αντιμετώπιση της βουβωνοκήλης με χρήση πλέγματος.

Όπως αναφέρθηκε στο συνέδριο ,κατά την διάρκεια της παρουσίασης των αποτελεσμάτων, μόνο  όταν ο ασθενής δεν επιθυμεί να υποβληθεί σε γενική νάρκωση ή  όταν λόγοι υγείας δεν το επιτρέπουν,  τότε  η επέμβαση γίνεται με τοπική αναισθησία μέσω μιας τομής τριών εκατοστών με χρήση πλέγματος. Όπως τόνισε ο Δρ Ξιάρχος στην πλειοψηφία τους οι ασθενείς, προτιμούν την τοπική αναισθησία και τρείς  ώρες μετά την επέμβαση λαμβάνουν εξιτήριο, ενώ στην κλινική συνολικά παραμένουν  για λιγότερο από 6 ώρες (κλινική μιας ημέρας).

Η χειρουργική αποκατάσταση της βουβωνοκήλης με τοπική αναισθησία και χωρίς νοσηλεία του ασθενούς, αποτελεί ασφαλή και οικονομική αντιμετώπιση της νόσου, με άριστα αποτελέσματα και με απουσία των επιπλοκών της νάρκωσης.

Είναι ιδιαίτερα ευεργετική σε ασθενείς που δεν μπορούν να λάβουν άλλου είδους αναισθησία λόγω σοβαρών καρδιοαναπνευστικών προβλημάτων. Η  χειρουργική επέμβαση για την αποκατάσταση της βουβωνοκήλης αλλά και των άλλων μορφών κήλης καλύπτεται απ’ όλα τα ασφαλιστικά ταμεία της χώρας.

 «Η επέμβαση αποκατάστασης της κήλης , συνέχισε ο κ Ξιάρχος, αποτελεί την πιο συχνή επέμβαση της χειρουργικής  στο δυτικό κόσμο,  καθώς κάθε χρόνο πραγματοποιούνται  πάνω από δύο εκατομμύρια τέτοιες επεμβάσεις. Η επέμβαση και με τοπική αναισθησία είναι απόλυτα ασφαλής» .

                   ΠΩΣ   ΠΡΟΚΑΛΕΙΤΑΙ     Η     ΚΗΛΗ

Σύμφωνα με τους επιστήμονες η κήλη προκαλείται όταν υπάρξει ρήξη στο κοιλιακό τοίχωμα και δημιουργηθεί οπή μέσω της οποία βγαίνει προς τα έξω μέρος του εντέρου.

Ο ασθενής νοιώθει μια διόγκωση, κάτι που βγαίνει και φουσκώνει προς τα έξω ,όπως ακριβώς προβάλλει η σαμπρέλα μέσα από μια σχισμή στο λάστιχο.

Αυτή η προβολή, που μπορεί να προκαλεί αίσθημα βάρους ή και πόνο,  μπορεί να απειλήσει την υγεία του ασθενούς αν υποστεί περίσφιξη. Τότε η διάτρηση του εντέρου είναι προ των πυλών και ο κίνδυνος περιτονίτιδας υπαρκτός. Αυτός είναι και ο λόγος που πρέπει  άμεσα να χειρουργούνται οι κήλες.

    ΜΟΡΦΕΣ - ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ   ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ       ΚΗΛΩΝ

·        Βουβωνοκήλη ( η συχνότερη μορφή  στους άνδρες),

·        Ομφαλοκήλη (εμφανίζεται συχνότερα στις γυναίκες)

·        Μηροκήλη ( αποτελεί  το 5%-7% του συνόλου των κηλών-κυρίως  σε παχύσαρκες και πολύτοκες γυναίκες.)

·        Κοιλιοκήλη ( κήλη λευκής γραμμής, μετεγχειρητική κήλη ).       

              Διάφοροι είναι οι  παράγοντες και  οι καταστάσεις, μόνοι ή σε συνδυασμό μεταξύ τους, που  ευνοούν τη δημιουργία της κήλης. Οι πιο σημαντικοί είναι:

·        Η συγγενής προδιάθεση (πολλές φορές κατά τη γέννηση).

·        Η διαταραχή στην ισορροπία σύνθεσης – αποδόμησης του κολλαγόνου (προχωρημένη ηλικία, υποσιτισμός ή κακή διατροφή).

·        Οι καταστάσεις που προκαλούν αύξηση της πίεσης    στην κοιλιά (παχυσαρκία, χρόνιος βήχας, δυσκοιλιότητα, πολλαπλοί τοκετοί, βαριά χειρωνακτική εργασία).

·        Τα τραύματα ή/και οι εγχειρητικές τομές (λόγω της εξασθένησης που προκαλούν στα τοιχωμάτων κατά μήκος των ουλών και της διαταραχής της νευρώσεως σε γειτονική με το τραύμα περιοχή).

• 
  

Στην υγειά σας!!!

Πηγή: www.axiarchos.gr

Read More

Ωτοπλαστική

Η ωτοπλαστική ή αλλιώς πλαστική χειρουργική στην περιοχή των αυτιών, πραγματοποιείται προκειμένου είτε να διορθώσει την αισθητική θέση των αυτιών [συμμετρία θέσης στο κεφάλι] είτε ναμειώσει το μέγεθός τους. Η συγκεκριμένη επέμβαση πραγματοποιείται σε όλες τι ηλικίες ενώ είναι αρκετά συνηθισμένη σε παιδιά προσχολικής ηλικίας, προκειμένου να αποφέυγονται ενδεχόμενα πειράγματα στο σχολείο από άλλα παιδιά και ψυχολογικά προβλήματα.

H επέμβαση..

Η χειρουργική τομή πραγματοποιείται πίσω από το αυτί - πτερύγιο - ώστε η ουλή να μην είναι ορατή ακόμη και όταν τα μαλλιά είναι μαζεμένα και ο χόνδρος διαμορφώνεται προκειμένου να μην πετάει προς τα έξω (π.χ. στα αυτιά που πετούν προς τα έξω). Η επέμβαση ολοκληρώνεται σε μικρό χρονικό διάστημα και πραγματοποιείται συνήθως με τοπική αναισθησία στους ενήλικες ή με γενική αναισθησία στα πολύ μικρά παιδιά.

Κίνδυνοι και αποκατάσταση..

Η επέμβαση περιορίζεται στο εξωτερικό μέρος του αυτιού και δεν επηρεάζει την ακοή του ατόμου. Μετά το πέρας της επέμβασης, τα αυτιά καλύπτονται με επίδεσμο για 4-5 μέρες περίπου ενώ ο ασθενή ενδέχεται να νίωσει έντονο πόνο ή θερμότητα στην εν λόγω περιοχή.

Όπως και στις υπόλοιπες επεμβάσεις πλαστικής χειρουργικής, έτσι και σε αυτή ο ασθενής οφειλει να ακολουθήσει τις οδηγίες του γιατρού του, τόσο πριν όσο και μετά την επέμβαση για το βέλτιστο επιθυμητό αποτέλεσμα και την άμεση αποκατάσταση.

Στην υγειά σας!!!

Read More

Πως αντιμετώπιζονται οι ουλές

Κάθε άνθρωπος υφίσταται περίπου διακόσιους τραυματισμούς κάθε χρόνο, αλλά η πλειονότητα αφορά επιφανειακές κακώσεις του δέρματος που δεν δημιουργούν ουλές. Όταν όμως ο τραυματισμός είναι βαθύτερος, τότε η αποκατάσταση της συνέχειας του δέρματος πραγματοποιείται με τη δημιουργία ουλής, της οποίας η φυσιολογική εξέλιξη και συμπεριφορά δεν είναι πάντοτε η αναμενόμενη.

Ουλές δημιουργούνται και από άλλες αιτίες, όπως χειρουργικές επεμβάσεις, διάφορες φλεγμονές (π.χ. η ακμή) και βαθιά εγκαύματα. Οι ουλές μπορεί να είναι ευαίσθητες στην αφή και στις μεταβολές της θερμοκρασίας, να προκαλούν κνησμό και σπανιότερα ελαφρύ πόνο.

Οι περισσότερες ουλές με την πάροδο του χρόνου βελτιώνονται. Η περίοδος αυτή δεν είναι η ίδια για όλους. Ο μέσος όρος είναι περίπου ένας χρόνος. Οι ουλές, κόκκινες, σκληρές και ανελαστικές στο αρχικό στάδιο, σταδιακά γίνονται μαλακές, επίπεδες και αποκτούν απόχρωση που μοιάζει με το γύρω δέρμα. Από την άποψη της εμφάνισης, είναι γεγονός ότι δύσμορφες ουλές σε εμφανή μέρη του σώματος (όπως το πρόσωπο), ανεξάρτητα από τη βαρύτητά τους, μπορεί να δημιουργήσουν ψυχολογικές επιβαρύνσεις και σπανιότερα ψυχιατρικές καταστάσεις. Σε γενικές γραμμές, οι ουλές είναι ανεπιθύμητες. Η αντιμετώπιση και θεραπεία των ουλών δεν είναι πάντα εύκολη. Σε πρώτη φάση οι ουλές αντιμετωπίζονται με συντηρητικές μεθόδους, όπως κρέμες, αλοιφές και άλλα φαρμακευτικά σκευάσματα. Χρησιμοποιούνται επίσης ειδικά επιθέματα από σιλικόνη και ειδικές πιεστικές ενδυμασίες. Όταν οι ουλές δημιουργούν πρόβλημα λειτουργικό- παρεμποδίζουν δηλαδή τη φυσιολογική λειτουργία κάποιου μέρους του σώματος, όπως τα δάκτυλα- τότε καταφεύγουμε σε πλαστική χειρουργική επέμβαση.

Σε ορισμένες περιπτώσεις η Πλαστική Χειρουργική μπορεί να βελτιώσει την εμφάνισή τους, αλλάζοντας το σχήμα και τη φορά τους, κάνοντάς τις πιο στενές και επίπεδες κ.ο.κ. Η Πλαστική Χειρουργική, αντίθετα με ό,τι πιστεύει ο πολύς κόσμος, δεν είναι σε θέση με τα όσα είναι μέχρι σήμερα γνωστά να εξαφανίσει τις ουλές, εκτός από σπάνιες περιπτώσεις.

Πηγή: ΤΑ ΝΕΑonline

Στην υγειά σας!!!

Read More

Μαστεκτομή και ταυτόχρονη αποκατάσταση του μαστού

Ο καρκίνος του μαστού είναι ο δεύτερος πιο συχνός καρκίνος στις γυναίκες μετά τον καρκίνο του δέρματος και η δεύτερη πιο συχνή αιτία θανάτου από καρκίνο μετά τον καρκίνο του πνεύμονα. Μία στις εννιά γυναίκες πρόκειται να νοσήσει από καρκίνο του μαστού μέχρι την ηλικία των 85 ετών.
Για πάρα πολλά χρόνια και ακόμη και σήμερα επικρατεί η λανθασμένη επιστημονική αντίληψη ότι η αποκατάσταση του μαστού ύστερα από μαστεκτομή πρέπει να καθυστερήσει μετά την επέμβαση της μαστεκτομής διότι μπορεί να εμποδίσει τη διάγνωση μιας τοπικής υποτροπής. Ετσι ένας μεγάλος πληθυσμός γυναικών αποζητά την αποκατάσταση μήνες ή και χρόνια μετά την επέμβαση της μαστεκτομής. Το αποτέλεσμα της αποκατάστασης του μαστού αυτών των γυναικών θεωρείται ικανοποιητικό, αλλά πολύ κατώτερο αισθητικά από αυτό που μπορεί να επιτευχθεί εφ' όσον η μαστεκτομή γίνει με την τεχνική της διατήρησης του δέρματος του μαστού (Skin Sparing Mastectomy) και την αποκατάσταση στον ίδιο χειρουργικό χρόνο (άμεση).Η μαστεκτομή με τη διατήρηση του δέρματος του μαστού και η άμεση αποκατάσταση προσφέρουν στην ασθενή το μεγάλο πλεονέκτημα ότι στον ίδιο χειρουργικό χρόνο εκτελείται τόσο η χειρουργική αφαίρεση του μαζικού αδένα όσο και η ανακατασκευή του απολεσθέντος μαστού. Η ταυτόχρονη αποκατάσταση του μαστού στον ίδιο χειρουργικό χρόνο με τη μαστεκτομή μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε με τη χρήση ενθεμάτων σιλικόνης και σιλικονούχων διατατών δέρματος είτε με τη χρησιμοποίηση αυτόλογων ιστών είτε με συνδυασμό των παραπάνω.
* Μαστεκτομή και ταυτόχρονη αποκατάσταση με ενθέματα σιλικόνης
Η άμεση αποκατάσταση του μαστού με τη χρήση ενθεμάτων σιλικόνης ή σιλικονούχων διατατών δέρματος αποτελεί την πιο απλή και την πιο διαδεδομένη μέθοδο αποκατάστασης του μαστού ύστερα από μαστεκτομή. Στην τεχνική αυτή χρησιμοποιούνται τα ενθέματα σιλικόνης που τοποθετούνται υπό τον μείζονα θωρακικό μυ. Μετά την επέμβαση της μαστεκτομής στον ίδιο χειρουργικό χρόνο δίνεται η δυνατότητα στην ασθενή να αποκαταστήσει την έλλειψη του μαστού σε ένα και μόνο χρόνο. Συγχρόνως μπορεί να πραγματοποιηθεί και η εξομοίωση του υγιούς μαστού (μείωση - ανόρθωση). Σε άλλες περιπτώσεις χρησιμοποιείται, αντί για ένθεμα σιλικόνης, σιλικονούχος διατατήρας δέρματος, που τοποθετείται υπό του μείζονος θωρακικού μυός και προκαλείται διάταση του υπερκείμενου δέρματος με έκχυση 40-60 κ.εκ. φυσιολογικού ορού κάθε 15 ημέρες μέχρι να φτάσουμε στο επιθυμητό μέγεθος και σε δεύτερο χρόνο 3-6 μήνες γίνεται η αντικατάσταση του διατατή με ένθεμα σιλικόνης.
* Μαστεκτομή και αποκατάσταση με τη χρήση αυτόλογων ιστών και συνδυασμός αυτόλογων ιστών και ενθεμάτων σιλικόνης
Η χρησιμοποίηση αυτόλογων ιστών στην άμεση αποκατάσταση του μαστού είναι και αυτή μια πολύ διαδεδομένη μέθοδος, κατά την οποία ένα τμήμα ιστών από τον οργανισμό της ασθενούς, που διατηρεί ακέραια την αιμάτωσή του (κρημνός), μεταφέρεται στη θέση του απολεσθέντος μαστού. Οι πιο διαδεδομένοι κρημνοί στην άμεση αποκατάσταση του μαστού είναι ο κρημνός του ορθού κοιλιακού μυός και ο κρημνός του πλατέος ραχιαίου μυός.
Σήμερα, η χρησιμοποίηση του ορθού κοιλιακού μυός αποτελεί για πολλά κέντρα τη μέθοδο εκλογής στην αποκατάσταση του μαστού με αυτόλογους ιστούς. Στη συγκεκριμένη τεχνική, συγχρόνως με την αποκατάσταση του μαστού, εκτελείται και κοιλιοπλαστική. Η συγκεκριμένη μέθοδος έχει το μεγάλο πλεονέκτημα ότι η αποκατάσταση του μαστού εκτελείται με ιστούς από τον ίδιο οργανισμό της ασθενούς και πιο συγκεκριμένα το λίπος της κατώτερης κοιλιακής χώρας γεμίζει την κοιλότητα του μαστού που έχει αφαιρεθεί ενώ η διατήρηση του δέρματος του μαζικού αδένα που αφαιρέθηκε επιτρέπει τη δημιουργία ενός τελείως φυσικού μαστού.
Η τεχνική του πλατέος ραχιαίου μυός στην άμεση αποκατάσταση του μαστού έχει άμεσο φυσικό αποτέλεσμα και αυτό διότι ο πλατύς ραχιαίος μυς μεταφέρεται από την πλάτη μέσα από την τομή της μαστεκτομής και καλύπτει το κενό που έχει δημιουργήσει η αφαίρεση του μαζικού αδένα. Συγχρόνως, η τοποθέτηση ενθέματος σιλικόνης κάτω από το μυ προσδίδει την απαιτούμενη προβολή και τη φυσική πτώση στον υπό δημιουργία μαστό.
Η δημιουργία θηλής - θηλαίας άλω πραγματοποιείται έπειτα από 2-3 μήνες από την τελική αποκατάσταση.
Η άμεση αποκατάσταση του μαστού στον ίδιο χρόνο με την επέμβαση της μαστεκτομής, με τη διατήρηση του δέρματος, αποτελεί τη μέθοδο εκλογής στη σύγχρονη αντιμετώπιση του πρώιμου καρκίνου του μαστού. Είναι η μέθοδος που απαλλάσσει την ασθενή από επιπλέον χειρουργικές επεμβάσεις και προσδίδει ένα κατά πολύ ανώτερο και φυσικό αποτέλεσμα στο μαστό που έχει αποκατασταθεί σε σχέση με την παλαιότερη τεχνική της ολικής μαστεκτομής και της αποκατάστασης του μαστού σε απώτερο χρόνο.

Πηγή: enet.gr

Στην υγειά σας!!!

Read More

Καμπανάκι κινδύνου για το Botox

Ενέσεις Botox… με μέτρο συμβουλεύουν οι ειδικοί, καθώς νέα έρευνα φέρνει στο φως επικίνδυνες παρενέργειες. Καναδοί επιστήμονες ανακάλυψαν ότι η εν λόγω ουσία εξαφανίζει εκτός από τις ρυτίδες, και τον μυϊκό ιστό ακόμα και σε περιοχές του σώματος όπου δεν έχουν γίνει ενέσεις. Οι ερευνητές κρούουν έτσι τον κώδωνα του κινδύνου για τις σοβαρές παρενέργειες του Botox, στο οποίο καταφεύγουν κάθε χρόνο εκατομμύρια γυναίκες ανά τον κόσμο.

Μελετώντας τις επιπτώσεις της τοξίνης βοτουλίνης Α σε ομάδα δεκαοχτώ κουνελιών για διάστημα έξι μηνών, παρατήρησαν ότι τα άκρα των ζώων που είχαν δεχτεί ενέσεις εμφάνιζαν απώλεια μυϊκής μάζας της τάξης του 50%. Το σημαντικότερο, ωστόσο, είναι ότι το ίδιο φαινόμενο παρατηρούταν και στα άκρα στα οποία δεν είχαν γίνει ενέσεις, γεγονός που μαρτυρά ότι οι παρενέργειες των ενέσεων μπορούν να εξαπλωθούν σε όλο το σώμα.

Η επιστημονική ομάδα του University of Calgary που πραγματοποίησε την έρευνα προειδοποιεί ότι τα ευρήματά της εγείρουν σοβαρά ερωτήματα αναφορικά με τη μακροχρόνια χρήση της δημοφιλούς αισθητικής θεραπείας.

Οι ειδικοί γνώριζαν ήδη τις πιθανόν βλαβερές παρενέργειες του Botox, όπως είναι η χαλάρωση του προσώπου και η εξασθένιση των μυών, όμως μέχρι πρότινος πίστευαν ότι επηρέαζαν μονάχα περιοχές του προσώπου στις οποίες είχε εφαρμοστεί η μέθοδος. Η νέα αυτή έρευνα όμως δείχνει ότι οι γυναίκες που κάνουν, για παράδειγμα, Botox στο μέτωπο μπορεί να παρουσιάσουν μυϊκή ατροφία ή απώλεια μυϊκής μάζας σε άλλα μέρη του σώματός τους.

Το Botox λειτουργεί μπλοκάροντας τις χημικές αντιδράσεις που δημιουργούν σύσπαση των μυών, προκαλώντας ουσιαστικά την παράλυσή τους. Εγχέεται στους μυς, που όταν συσπώνται προκαλούν ρυτίδες σε εκείνη την περιοχή της επιδερμίδας. Μετά την πάροδο τριών έως πέντε μηνών ο μυς αποκτά και πάλι την ικανότητα να συσπάται. «Αυτό που παρατηρήσαμε εμείς είναι ότι μέρος του μυϊκού ιστού αντικαθίσταται από λίπος» εξηγεί ο επικεφαλής της έρευνας, Ραφαέλ Φορτούνα, ο οποίος επισημαίνει ότι θα πρέπει να είμαστε περισσότερο προσεκτικοί στη μακροχρόνια θεραπευτική χρήση του Botox, ιδιαίτερα σε παιδιά και εφήβους.

Πηγή: Espressonews.gr

Στην υγειά σας!!!

Read More

Βουβωνοκήλη, μπορεί να είναι ασυμπτωματική!

Η βουβωνοκήλη αποτελεί τη συχνότερη μορφή κήλης, παρουσιάζεται στο 27% του συνόλου του ανδρικού πληθυσμού και στο 3% του γυναικείου. Το πιο συνηθισμένο σύμπτωμα που οδηγεί έναν ασθενή με βουβωνοκήλη στο γιατρό είναι ο συνεχόμενος ή επαναλαμβανόμενος πόνος στην κοιλιακή χώρα. Όμως υπάρχουν και φορές που η βουβωνοκήλη κήλη είναι ασυμπτωματική και διαγιγνώσκεται εντελώς τυχαία από τον χειρουργό. Η θεραπεία της είναι χειρουργική, με την τοποθέτηση ειδικών πλεγμάτων στην πάσχουσα περιοχή, απαλλάσσοντας από τα ενοχλητικά συμπτώματα τον ασθενή. Για το θέμα αυτό μας μιλάει ο γενικός χειρουργός Ηλίας Γκινοσάτης.

- Κύριε Γκινοσάτη τι ακριβώς είναι η βουβωνοκήλη;

- Πρόκειται για τη διόγκωση που εμφανίζεται στο κάτω δεξί ή αριστερό πλάγιο τμήμα της κοιλιάς και συγκεκριμένα στην περιοχή που ονομάζεται βουβωνική χώρα. Υπάρχει και η πιθανότητα να εμφανιστεί ταυτόχρονα και δεξιά και αριστερά, αναφερόμαστε δηλαδή στην αμφοτερόπλευρη βουβωνοκήλη. Το περιεχόμενο της βουβωνοκήλης είναι συνήθως τμήμα εντέρου και περιτοναϊκού λίπους, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να περιέχει μέχρι και τμήμα της ουροδόχου κύστεως.

- Ποια είναι τα αίτια που προκαλούν τη βουβωνοκήλη;

- Είναι αρκετά, όπως η ατελής σύγκλειση του βουβωνικού στομίου (είναι το μικρό στόμιο στο κοιλιακό τοίχωμα μέσα από το οποίο διέρχονται οι όρχεις στον άνδρα και ο σύνδεσμος της μήτρας στη γυναίκα), η διάταση του βουβωνικού στομίου, η χαλάρωση και η αδυναμία των ιστών που καλύπτουν το στόμιο και η αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση που μπορεί να προέρχεται από χρόνιο βήχα, δυσκοιλιότητα ή έντονη σωματική άσκηση. Μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις συνυπάρχουν περισσότερο από ένα αίτια.

- Ποια είναι τα συμπτώματα που εμφανίζει η συγκεκριμένη πάθηση;

- Εμφάνιση διόγκωσης, μόνιμης ή διαλείπουσας, στο αντίστοιχο τμήμα της κοιλιακής χώρας, ήπιος πόνος στην περιοχή, αύξηση της έντασης του πόνου με την κίνηση ή το βήχα και ερυθρότητα του δέρματος της περιοχής σε συνδυασμό με αιφνίδιο έντονο πόνο που αποτελεί ένδειξη περίσφιξης της κήλης. Πρόκειται μάλιστα για επιπλοκή που χρήζει επείγουσα χειρουργική επέμβαση. Θα πρέπει επίσης να σας πω ότι η πάθηση μπορεί να μην εμφανίσει καθόλου συμπτώματα, υπάρχει δηλαδή πιθανότητα μια μικρή κήλη να παραμένει χωρίς συμπτώματα για πολλά χρόνια!

- Και να μιλήσουμε για τη θεραπεία, πως αντιμετωπίζεται η βουβωνοκήλη;

- Η θεραπεία της βουβωνοκήλης είναι χειρουργική. Η επέμβαση μπορεί να πραγματοποιηθεί τόσο με την κλασσική χειρουργική όσο και με την λαπαροσκοπική. Για την λαπαροσκόπηση είναι απαραίτητη η γενική αναισθησία ενώ για την ανοικτή μέθοδο, την κλασσική χειρουργική δηλαδή, υπάρχει η δυνατότητα της επισκληριδίου ή της τοπικής αναισθησίας. Η διάρκεια της επέμβασης είναι περίπου 30 - 60 λεπτά και η νοσηλεία στο νοσοκομείο δεν υπερβαίνει τις 24 ώρες. Στο χειρουργείο γίνεται επαναφορά του περιεχομένου της κήλης στο εσωτερικό της κοιλιάς, συρραφή του χάσματος και τοποθέτηση συνθετικού ή απορροφήσιμου πλέγματος.

- Τι επιτυγχάνεται με το πλέγμα; Ποια είναι με άλλα λόγια τα πλεονεκτήματα;

- Με την τοποθέτηση του πλέγματος μειώνεται το ποσοστό επανεμφάνισης της κήλης, ελαχιστοποιείται ο μετεγχειρητικός πόνος ενώ εξασφαλίζεται η γρήγορη επάνοδος στις καθημερινές δραστηριότητες.

Πηγή: http://e-hospital.gr/

Στην υγειά σας!!!

Read More

Τα αδενώματα της υπόφυσης

Τα αδενώματα της υπόφυσης είναι καλοήθεις όγκοι του αδένα της υπόφυσης, ο οποίος βρίσκεται στη βάση του κρανίου και εκκρίνει ορμόνες. Τα αδενώματα της υπόφυσης προκαλούν πονοκέφαλο, οπτικές και ορμονικές διαταραχές. Γι' αυτό οι περισσότεροι ασθενείς προσέρχονται στο γιατρό αιτιόμενοι διαταραχή οράσεως, η οποία επιβεβαιώνεται με την εξέταση των οπτικών πεδίων από οφθαλμίατρο.
Ενδεχομένως ο ασθενής να παρουσιάζει άλλη συμπτωματολογία, η οποία οφείλεται σε ορμονολογικές διαταραχές και που επιβεβαιώνεται με ορμονολογικές εξετάσεις. Η διάγνωση του αδενώματος γίνεται με μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου-υποφύσεως.
Η φαρμακευτική θεραπεία ενδείκνυται μόνο για ορισμένους τύπους αδενωμάτων και συνήθως σκοπεύει στην προετοιμασία του ασθενή για τη χειρουργική επέμβαση, η οποία αποτελεί συνήθως τη μόνη θεραπεία της πλειονότητας των αδενωμάτων της υπόφυσης.
Η μικροχειρουργική διασφηνοειδής προσπέλαση θεωρείται η πρωταρχική χειρουργική θεραπευτική αντιμετώπιση σε ασθενείς με αδενώματα υπόφυσης.
Η ενδοσκοπική ενδορρινική διασφηνοειδική χειρουργική έχει πρόσφατα προταθεί ως η ελάχιστα τραυματική προσπέλαση. Η προσπέλαση γίνεται διά μέσου μίας ή δύο ρινικών χοανών, χωρίς τη χρήση ρινικού κατόπτρου, αλλά μόνο με τη χρήση του ενδοσκοπίου, το οποίο αποτελεί το μόνο εργαλείο για την όραση του χειρουργικού πεδίου.
Η ενδορρινική διασφηνοειδική προσπέλαση ενδείκνυται για ασθενείς με:
**Μακροαδενώματα υπόφυσης.
* Μεταστάσεις στην περιοχή της υπόφυσης.
* Φλεγμονώδεις παθήσεις της περιοχής της υπόφυσης (απόστημα, κοκκιωματώδη νοσήματα).
* Καταστάσεις κενού τουρκικού εφιππίου.
* Κρανιοφαρυγγιώματα.
* Μηνιγγιώματα.
* Χιασματικά και υποθαλαμικά γλοιώματα.
* Αραχνοειδείς κύστεις.
* Γερμινώματα.
* Μικροαδενώματα υπόφυσης.
* Νευρινώματα τριδύμου.
Η συγκεκριμένη μέθοδος προσφέρει στον χειρουργό ευρύτερη όραση του χειρουργικού πεδίου, με λεπτομερή απεικόνιση της ανατομίας της περιοχής και διαμέσου αυτής, και περιορισμένη τραυματική προσπέλαση. Τα πλεονεκτήματα για τον ασθενή είναι ιδιαίτερα σημαντικά, συγκριτικά με την κλασική μικροχειρουργική μέθοδο, καθώς περιορίζονται σε μεγάλο βαθμό το ποσοστό των επιπλοκών και ο χρόνος νοσηλείας.
Συγκριτικά με τη μικροσκοπική κλασική μικροχειρουργική, που τα μειονεκτήματά της για τον ασθενή είναι ο αυξημένος κίνδυνος εμβολισμού, ο διεγχειρητικός και μετεγχειρητικός πόνος, η τομή του ρινικού διαφράγματος και το ταμπονάρισμα της ρινός, τα μειονεκτήματα της ενδορρινικής διασφηνοειδούς προσπέλασης περιορίζονται στην απώλεια της τρισδιάστατης όρασης του πεδίου από τον χειρουργό, στην ανάγκη χρήσης εξειδικευμένων εργαλείων και στον έλεγχο της αιμορραγίας.
Η συχνότητα εμφάνισης επιπλοκών είναι σχεδόν αμελητέα, με συχνότερες τη σφηνοειδίτιδα και τη διαφυγή εγκεφαλονωτιαίου υγρού (ΕΝΥ), οι οποίες όμως είναι αντιμετωπίσιμες και δεν ξεπερνούν το 2,1%.
Οι ασθενείς που χειρουργούνται με τη συγκεκριμένη μέθοδο παρακολουθούνται για τους επόμενους 6 μήνες, στις εξετάσεις τους δε περιλαμβάνονται ενδοκρινολογικός έλεγχος, απεικονιστικός έλεγχος με μαγνητική τομογραφία και έλεγχος των οπτικών πεδίων.
Τα μετεγχειρητικά αποτελέσματα είναι στη συντριπτική πλειονότητά τους άριστα και το ποσοστό των ασθενών που χρήζουν συμπληρωματικής ακτινοθεραπείας είναι μικρός. Οι ασθενείς με επηρεασμένα οπτικά πεδία προεγχειρητικά παρουσιάζουν βελτίωση, η έκκριση των ορμονών μειώνεται, τα μικροαδενώματα εξαφανίζονται, ενώ στα μακροαδενώματα παρατηρείται ελάττωση έως πλήρης εξαφάνισή τους.

Πηγή: enet.gr

Στην υγειά σας!!!

Read More