Αυχεναλγία: Το σύνδρομο του υπολογιστή;

Οι παθήσεις που συνήθως αποκαλούμε με το γενικό όρο Αυχεναλγία, Αυχενικό Σύνδρομο, Αυχενοβραχιόνιο σύνδρομο, είναι στην πράξη τα συμπτώματα της αυχενικής δισκοπάθειας και της αυχενικής σπονδυλοαρθροπάθειας. Στην αυχενική δισκοπάθεια εμφανίζεται αρχικώς δυσλειτουργία με διαταραχές της μοριακής σύνθεσης του μεσοσπονδυλίου δίσκου που μπορεί να οδηγήσει σε ρήξη αυτού και σχηματισμό δισκοκήλης ή προοδευτική αστάθεια μεταξύ των δύο σπονδύλων, αρθρίτιδα και σχηματισμό οστεοφύτων. Καταλήγει δηλαδή, στην αυχενική σπονδυλοαρθροπάθεια. Η εκφύλιση αυτή ανευρίσκεται σε άτομα ηλικίας 15 έως 40 ετών, δεν είναι, λοιπόν, μία γεροντική πάθηση.

Ο λόγος που η δισκοπάθεια προσβάλει συνήθως συγκεκριμένα μεσοσπονδύλια διαστήματα, είναι η αυξημένη κινητικότητα της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης σ' αυτό το επίπεδο, καθώς και οι αυξημένες υδραυλικές πιέσεις.

Ως παράγοντες κινδύνου έχουν κατηγορηθεί η συχνή άρση βάρους στην εργασία, η στάση σώματος στην εργασία η στάση ύπνου. Η αυχενική σπονδυλοαρθροπάθεια εμφανίζεται σε άτομα που πέρασαν τη μέση ηλικία και είναι αποτέλεσμα προηγηθείσης δισκοπάθειας, γενικευμένης οστεοαρθρίτιδας, κακώσεων της αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης ή άλλων παθήσεων.

Σύμφωνα με τις τελευταίες στατιστικές το 40% τουλάχιστον του πληθυσμού υπέφερε μία φορά στη ζωή του από αυχεναλγία.

Τα συμπτώματα και στις δύο παθήσεις, στα αρχικά κυρίως στάδια είναι ίδια. Άλγος στον αυχένα με αντανάκλαση στους ώμους, τις ωμοπλάτες, το πρόσθιο τοίχωμα του θώρακα. Ινιακή κεφαλαλγία. Δυσκολία στις κινήσεις και δυσκαμψία της αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης.

Μείωση της αισθητικότητας, μούδιασμα στα δάχτυλα, έκπτωση της μυικής ισχύος, είναι αποτέλεσμα πίεσης νευρικών ριζών από δισκοκήλες ή οστεόφυτα. Σε προχωρημένες καταστάσεις εμφανίζονται διαταραχές της βάδισης, επεισόδια απώλειας της συνείδησης κτλ.

Ο ίλιγγος, τέλος, σε σπάνιες μόνο περιπτώσεις έχει σαν αιτία του παθήσεις της αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης παρά τα όσα λέγονται.

Θεραπεία των παθήσεων αυτών με συντηρητικά μέσα ανακουφίζουν τα συμπτώματα. Η φαρμακευτική αγωγή, η φυσικοθεραπεία και ο ηλεκτροβελονισμός καλυτερεύουν τα συμπτώματα, όπως και η χρήση κολάρου για μικρό διάστημα, τα οποία σε κάποιους ασθενείς θα επαναλαμβάνονται στο χρόνο με διαφορετικής διάρκειας και έντασης συμπτώματα.

Η χειρουργική αντιμετώπιση είναι απαραίτητη μόνο σε ένα ελάχιστο αριθμό ασθενών. Προληπτικά μέτρα για το περιορισμό των κρίσεων είναι κυρίως η αποφυγή άρσης βαρών, η αποφυγή πολύωρης στάσης σώματος στην ίδια θέση (κέντημα, παρακολούθηση τηλεόρασης, χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή).

Συνιστάται, επίσης, το θαλάσσιο κλίμα, επειδή είναι σταθερό, γιατί αυτοί που πάσχουν από οστεόφυτα είναι ευαίσθητοι στις μεταβολές του καιρού, η ελάττωση βάρους για τους παχύσαρκους και η χρήση ειδικού μαξιλαριού.

Στην υγειά σας!!! 

Read More

Εκτός από το δέρμα ΄γερνούν’ και τα οστά του προσώπου

Οι ρυτίδες και οι ‘σακούλες’ δεν είναι το μόνο που μας έρχεται στο νου σε συνδυασμό με το γήρας, καθώς νέα έρευνα ανακάλυψε ότι το δέρμα δεν είναι το μόνο που γερνά. Με το πέρασμα των χρόνων το ίδιο συμβαίνει με τα οστά του προσώπου, που χάνουν όγκο και οπισθοχωρούν κάνοντας τον άνθρωπο να φαίνεται μεγαλύτερος.

Τα οστά της οφθαλμικής κοιλότητας σταδιακά διευρύνονται, το οστό του φρυδιού οπισθοχωρεί και το περίγραμμα της σιαγόνος γίνεται λιγότερο καλοσχηματισμένο.

Αν τα οστά του προσώπου είναι η ‘σκαλωσιά’ για τον ιστό και το δέρμα, η οστική απώλεια μπορεί να συμβάλει στην ‘πεσμένη’ εμφάνιση, εξηγεί ο επικεφαλής της έρευνας Dr. Robert Shaw, από το Πανεπιστήμιο του Rochester.

Ενώ η περισσότερο έντονη οστική απώλεια στους άντρες συμβαίνει στην ηλικία των 65 ετών και άνω, η διαδικασία ξεκινά νωρίτερα στις γυναίκες. Ο σκελετός του προσώπου της γυναίκας μεταξύ 41 και 64 ετών έμοιαζε πολύ διαφορετικός από αυτόν που είχε στην ηλικία των 20 έως 40 ετών, σύμφωνα με την έρευνα.

Η οστική απώλεια βοηθά να εξηγηθεί γιατί όταν κάνει κάποιος λίφτινγκ δεν φαίνεται σαν 20 ετών, δήλωσε ο Shaw.

Ο Shaw πραγματοποίησε απεικονιστικές εξετάσεις στα οστά του προσώπου 120 αντρών και γυναικών 20 έως 40 ετών, 41 έως 64 και 65 και άνω. Στη συνέχεια προχώρησε σε τρισδιάστατες ανακατασεκευές των εξετάσεων που χρησιμοποίησε για να λάβει λεπτομερή μέτρα των οστών.

Με το πέρασα των ετών οι εξετάσεις έδειξαν ότι τα οστά μπορεί να οδηγήσουν σε οπισθοχώρηση της οφθαλμικής κοιλότητας, μεγεθύνοντας την. Λίγα χιλιοστόμετρα οστού λιγότερα, για τη στήριξη των μαλακών ιστών του προσώπου οδηγούν στην εμφάνιση του υπερβάλλοντος δέρματος γύρω από τα μάτια, εξηγεί ο ερευνητής.

Παρόμοιες απώλειες όγκου συμβαίνουν στα οστά του μέσου προσώπου, όπως του φρυδιού, της μύτης και της άνω σιαγόνος. Η οστική απώλεια μπορεί επίσης να μειώσει τη γωνία της κάτω σιαγόνος.

Μια ωραία δυνατή γραμμή στο σαγόνι αποτελεί σημείο νεότητας, αλλά με το πέρασμα των χρόνων η γωνία γίνεται περισσότερο αμβλεία.

Ο Shaw δήλωσε ότι δεν είναι δυνατόν να επαναφέρει ο γιατρός κάποιον στην εμφάνιση που είχε στην ηλικία των 20 ετών, αλλά η πρόσθεση όγκου στο πρόσωπο μπορεί να έχει αποτέλεσμα σε ορισμένους ασθενείς.

Σε όλη τη ζωή, τα οστά συνεχώς δημιουργούνται και εναπαρορροφώνται. Το γήρας μπορεί να προκαλέσει τη λιγότερο καλή λειτουργία της δημιουργίας νέου οστού, ίσως προκαλώντας μεγαλύτερη απορρόφηση από δημιουργία.

Με το γήρας, η οστική πυκνότητα μπορεί επίσης να μειωθεί οδηγώντας σε νόσους όπως η οστεοπόρωση.

Ο Dr. Phillip Haeck, πρόεδρος της Αμερικανικής Ένωσης Πλαστικών Χειρουργών, χαρακτήρισε πολύ σημαντική την έρευνα για τη λεπτομερή καταγραφή των αλλαγών των οστών του προσώπου. Δήλωσε ότι το γήρας είναι πολυπαραγοντικό. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που παίζουν ρόλο στο πώς μοιάζει κάποιος στα 40, 50 ή 60. Επηρεάζει η κληρονομικότητα, εξωτερικοί παράγοντες, όπως βλάβη από τον ήλιο και χρήση νικοτίνης. Ακολουθεί η απώλεια του όγκου των μαλακών ιστών και των οστών.

Η έρευνα δημοσιεύεται στο περιοδικό ‘Plastic and Reconstructive Surgery.’

Πηγές: ‘Plastic and Reconstructive Surgery.

Στην υγειά σας!!!

Read More

Κληρονομικός ο πόνος στη μέση

Τα βάρη, η κακή στάση του σώματος και η ηλικία είναι μερικοί από τους πιο γνωστούς παράγοντες κινδύνου για εκδήλωση πόνου στη μέση. Για πολλούς ανθρώπους, όμως, το να μάθουν πόσο κινδυνεύουν να τον παρουσιάσουν μπορεί να είναι τόσο απλό όσο το να κοιτάξουν το οικογενειακό δέντρο τους.

Ολοένα και περισσότερες μελέτες δείχνουν ότι ο χρόνιος πόνος στη μέση έχει ισχυρή κληρονομική συνιστώσα, σύμφωνα με την εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς». 

Σε μια μεγάλη ανάλυση που δημοσιεύθηκε τον περασμένο μήνα στην «Επιθεώρηση Οστικής & Αρθρικής Χειρουργικής» (JBJS), επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Γιούτα ανέλυσαν στοιχεία από περισσότερους από ένα εκατομμύριο εθελοντές, αναζητώντας όσους είχαν κήλη ή εκφύλιση μεσοσπονδύλιου δίσκου (και οι δύο παθήσεις αποτελούν συνηθισμένη αιτία χρόνιου πόνου στη μέση).

Τα στοιχεία έδειξαν πως, όταν έχει κανείς δεύτερου βαθμού συγγενή (θεία, θείο, παππού ή γιαγιά) ή τρίτου βαθμού συγγενή (ξάδερφο) με χρόνιο πόνο στη μέση, διατρέχει αυξημένο κίνδυνο να τον εκδηλώσει και ο ίδιος, ανεξάρτητα από τους τυχόν περιβαλλοντικούς παράγοντες κινδύνου (σε αυτούς ανήκουν λ.χ. οι συνήθειές μας).

Όταν μάλιστα ο πάσχων συγγενής είναι πρώτου βαθμού (πατέρας, μητέρα, αδελφός, αδελφή), ο κίνδυνος τετραπλασιάζεται.

Άλλες μελέτες υποστηρίζουν το εύρημα αυτό, καθώς έχουν εντοπιστεί τουλάχιστον δύο ύποπτες μεταλλαγές ενός συγκεκριμένου γονιδίου, το οποίο παράγει μια πρωτεΐνη του κολλαγόνου και φαίνεται να σχετίζεται στενά με την ισχιαλγία και την κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου.

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία

Στην υγειά σας!!! 

Read More