Σηπτικό σύνδρομο: ένα απο τα σημαντικότερα αίτια θανάτου παγκοσμίως

Στις 13 Σεπτεμβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα Κατά της Σήψης.

Την τελευταία δεκαετία, τα κρούσματα σήψης σε όλο τον κόσμο σημειώνουν αύξηση 8% -13% κάθε χρόνο.

Η νόσος προσβάλλει άτομα κάθε ηλικίας αδιακρίτως και τόσο άνθρωποι απόλυτα υγιείς όσο και ασθενείς με άλλα νοσήματα, όπως σακχαρώδης διαβήτης, χρόνιες καρδιοπάθειες, αναπνευστική ή νεφρική ανεπάρκεια, ενδέχεται να νοσήσουν και να χάσουν τη ζωή τους εξαιτίας της σήψης.

Σε αναγνώριση της μεγάλης έκτασης του προβλήματος και με στόχο την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση τόσο της κοινής γνώμης όσο και της ιατρικής κοινότητας για τη νόσο, ο παγκόσμιος οργανισμός Global Sepsis Alliance  καθιέρωσε την 13η Σεπτεμβρίου ως την Παγκόσμια Ημέρα Κατά της Σήψης.

Σύμφωνα με επιδημιολογικά δεδομένα της Ελληνικής Ομάδας Μελέτης της Σήψης, ιδρυτικού στελέχους του Global Sepsis Alliance, η θνητότητα από τη νόσο στην Ελλάδα σήμερα κυμαίνεται από 8.5% στην πιο απλή μορφή, έως 55.8% στην περίπτωση της σηπτικής καταπληξίας.

Η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Σήψης έρχεται να μας υπενθυμίσει ότι η σήψη αποτελεί το μόνο νόσημα στην Ιατρική για το οποίο δεν έχει καμιά θέση ο περιορισμός των οικονομικών δαπανών.

Αποτελεί ένα νόσημα από το οποίο απόλυτα νέοι και υγιείς μπορούν να οδηγηθούν αιφνιδίως στο θάνατο, δήλωσε την Πέμπτη ο δρ. Ευάγγελος Γιαμαρέλλος - Μπουρμπούλης, αναπληρωτής καθηγητής Παθολογίας στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο 'Αττικόν' και ένας εκ των Συντονιστών της Ελληνικής Ομάδας Μελέτης της Σήψης.

Η ανακοίνωση έγινε με αφορμή τη διοργάνωση εκδήλωσης για την Παγκόσμια Ημέρα κατά της νόσου στο χώρο των Προπυλαίων του Πανεπιστημίου Αθηνών. Η εκδήλωση θα περιλαμβάνει διανομή ενημερωτικού εντύπου από εθελοντές και προβολή σχετικού οπτικοακουστικού υλικού από γιγαντοοθόνη.

Ο καθηγητής σημείωσε επίσης ότι «Στη χώρα μας το πρόβλημα γίνεται ακόμα μεγαλύτερο καθώς η οικονομική κρίση σε συνδυασμό με τις περικοπές στις δαπάνες υγείας αποτελούν τροχοπέδη στην έγκαιρη, σωστή και ολοκληρωμένη θεραπευτική αντιμετώπιση του σηπτικού ασθενούς. Ιδιαίτερα, η έλλειψη κλινών εντατικής θεραπείας έχει ως αποτέλεσμα την καθυστέρηση ή και την αδυναμία μεταφοράς των ασθενών και η αντιμετώπιση του σηπτικού συνδρόμου γίνεται αναγκαστικά σε κοινούς θαλάμους».

Η Ελληνική Ομάδα Μελέτης της Σήψης δραστηριοποιείται από το Μάιο του 2006 και αποτελεί τη συνεργασία 85 κλινικών τόσο πανεπιστημιακών όσο και του Εθνικού Συστήματος Υγείας.

Σκοπός της είναι η συλλογή κλινικών στοιχείων από τους ασθενείς. Η ανάλυση αυτών των στοιχείων έχει επιτρέψει την έκδοση κατευθυντηρίων οδηγιών για τη διάγνωση και τη θεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενών κατά τα έτη 2008 και 2011.

Τα δελτία αυτά διανεμήθηκαν δωρεάν σε όλα τα Νοσοκομεία της χώρας. Παράλληλα η Ομάδα έχει μέχρι σήμερα δημοσιεύσει 11 εργασίες σε περιοδικά του διεθνούς ιατρικού τύπου με υψηλό δείκτη απήχησης.

Συντονιστές της Ομάδας είναι ο καθηγητής Παθολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών Χαράλαμπος Γώγος και ο αναπληρωτής καθηγητής Παθολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Ευάγγελος Γιαμαρέλλος-Μπουρμπούλης.

Η ιστοσελίδα της Ελληνικής Ομάδας Μελέτης της Σήψης είναι www.sepsis.gr

Στην υγειά σας!!!

Read More

Γιατί κάποιοι είναι πιο επιρρεπείς σε ασθένειες;

Μια ελληνική ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής επιστήμονες του ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος», ανακάλυψε ότι ένας κοινός πολυμορφισμός στα κύτταρα του ανοσοποιητικού μας συστήματος, δηλαδή μια πολύ συχνή «μετάλλαξη» την οποία φέρει περίπου ένας στους τέσσερις ανθρώπους, ευθύνεται για το ότι κάποιοι άνθρωποι πιο επιρρεπείς σε συγκεκριμένες μολύνσεις, συμπεριλαμβανομένου του ιού HIV που ευθύνεται για το AIDS. Η σχετική δημοσίευση έγινε στο διεθνές περιοδικό ανοσολογίας «Journal of Immunology».

Οι επιστήμονες, εδώ και πολύ καιρό, γνωρίζουν ότι κάποιοι άνθρωποι είναι πιο επιρρεπείς σε συγκεκριμένες ασθένειες από ό,τι άλλοι.

Είτε πρόκειται για ιώσεις είτε για καρκίνους, είτε για διάφορες άλλες νόσους, ο κάθε ξεχωριστός οργανισμός αντιδρά διαφορετικά, ενώ η «ευθύνη» για αυτό αποδίδεται συνήθως στο ανοσοποιητικό μας σύστημα. Σύμφωνα με μελέτες χρόνων, σε ένα μεγάλο βαθμό, αυτή η διαφορετική αντίδραση στις ασθένειες οφείλεται στη γενετική ποικιλομορφία των γονιδίων του ανοσοποιητικού συστήματος, δηλαδή του συνόλου κυττάρων και των ιστών που είναι υπεύθυνο για την αντιμετώπιση όλων των μολύνσεων και ασθενειών.

Αυτή τη γνώση αξιοποίησαν οι Έλληνες ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Ευστράτιο Στρατίκο και με βασική ερευνήτρια την δρα Ειρήνη Ευνουχίδου, για να μελετήσουν τις συγκεκριμένες γενετικές ποικιλομορφίες, να τις καταγράψουν και να εξετάσουν πώς θα μπορούσαν να μας βοηθήσουν στην πιο αποτελεσματική και έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία των διαφόρων ασθενειών.

Η σημαντική «μετάλλαξη» που εντόπισαν, συμβαίνει στο γονίδιο του ενζύμου ERAP2. Το ERAP2, μαζί με τον «συνεργάτη» του, το ERAP1, είναι τα ένζυμα που δείχνουν στο ανοσοποιητικό σύστημα πιο κύτταρο νοσεί.

Ως αποτέλεσμα της εν λόγω μετάλλαξης, κάποιες ασθένειες γίνονται πιο εύκολα αναγνωρίσιμες, ενώ άλλες κρύβονται από τον «ελεγκτή» του ανοσοποιητικού συστήματος. Με αυτόν τον τρόπο, κάποιοι άνθρωποι είναι πιο ανθεκτικοί σε μόλυνση από HIV, παρά την επανειλημμένη έκθεση τους στον ιό.

Η ανακάλυψη μπορεί να βοηθήσει στην καλύτερη εξατομικευμένη πρόληψη και θεραπεία, ενώ καθορίζει ένα νέο στόχο για την ανάπτυξη μεθόδων ανοσοθεραπείας, στόχος της οποίας είναι να τροποποιεί την αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος.

Στην υγειά σας!!!

Read More

Πρόληψη από τον ιό του AIDS

Ο ιός του AIDS που ονομάζεται και ιός HIV ή ιός της ανθρώπινης ανοσολογικής ανεπάρκειας, μολύνοντας τον ανθρώπινο οργανισμό, καταστρέφει σταδιακά το αμυντικό ή ανοσοποιητικό σύστημα με αποτέλεσμα να τον αφήνει εκτεθειμένο σε βαριές λοιμώξεις ή διάφορες μορφές καρκίνου.
Από το 1981 που πρωτοεμφανίστηκε ο ιός έως σήμερα, επιστήμονες σ' όλο τον κόσμο αγωνίζονται εντατικά κατά του AIDS. Γνωρίζουμε πολλά για τον ιό και είναι απολύτως γνωστό το πως προκαλείται και πως προλαμβάνεται η μόλυνση.
Δυστυχώς δεν έχει ακόμη παρασκευαστεί εμβόλιο και δεν υπάρχει θεραπεία αποτελεσματική για τη νόσο. Όμως, πολλές από τις εκδηλώσεις της λοίμωξης αντιμετωπίζονται, και οι φορείς της νόσου εμφανίζουν τα συμπτώματα της ασθένειας πολλά χρόνια μετά τη μόλυνσή τους. Ακόμα, η επιβίωση των ασθενών με AIDS, με τη χρήση φαρμάκων όπως το ΑΖΤ, έχει παραταθεί και έχει καλυτερεύσει η ποιότητα της ζωής τους.
Το AIDS δεν περιορίζεται σε κάποιο συγκεκριμένο σύστημα του οργανισμού. Μπορεί να εκδηλωθεί με πολλές μορφές και οι άρρωστοι αντιμετωπίζονται ανάλογα με την κλινική εικόνα που παρουσιάζουν.
Ο ιός, μολύνοντας τον άνθρωπο, τον καθιστά φορέα για όλη του τη ζωή. Ο φορέας δεν παρουσιάζει συμπτώματα και είναι άτομο ικανό για κοινωνική δραστηριότητα έχοντας κάθε δικαίωμα να συνεχίσει την επαγγελματική και κοινωνική του ζωή ανάμεσά μας. Οι φορείς, όπως και οι ασθενείς, μπορούν να μεταδώσουν τον ιό στους άλλους, με τρεις συγκεκριμένους τρόπους:
1. Με τη σεξουαλική επαφή (κολπική, πρωκτική ή στοματική) τόσο μεταξύ ατόμων του αντιθέτου φύλου, όσο και μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου.
2. Με το αίμα, όταν αίμα μολυσμένου ατόμου εισέλθει στην κυκλοφορία του αίματος του άλλου.
3. Από τη μολυσματική μητέρα στο νεογνό κατά την κύηση, τον τοκετό και τον θηλασμό.
Δηλαδή, ο ιός του AIDS μεταδίδεται με το αίμα, το σπέρμα, τα κολπικά υγρά και το μητρικό γάλα.
Το αίμα που χρησιμοποιείται για μετάγγιση από το 1985 ελέγχεται και στη χώρα μας πολύ προσεκτικά για τον ιό του AIDS. Έτσι σήμερα, πρακτικά, μόνον στις χώρες του Τρίτου Κόσμου υπάρχει δυνατότητα μετάδοσης του ιού από το προς μετάγγιση αίμα.
Ο ιός του AIDS δεν μεταδίδεται με την καθημερινή επαφή, ούτε με τα βιολογικά υγρά όπως σάλιο, δάκρυα κλπ. Δεν μεταδίδεται με την κοινή χρήση αντικειμένων, από τις τουαλέτες ή τα έντομα. Γενικά, δεν υπάρχει κίνδυνος μόλυνσης κατά την κοινή οικογενειακή, σχολική, εργασιακή ή αθλητική συμβίωση με φορείς του ιού του AIDS. Ο ιός του AIDS ζει ελάχιστα στον αέρα και στο νερό και καταστρέφεται πολύ εύκολα με κοινά απολυμαντικά ή καθαριστικά μέσα, όπως το οινόπνευμα ή αραιό διάλυμα χλωρίνης.
Η προφύλαξη από τη μόλυνση με τον ιό του AIDS, ελαττώνει ή εξαφανίζει τον κίνδυνο μετάδοσης και αποτελεί προσωπική ευθύνη του καθενός.
Έτσι, όποιος δεν απέχει από τις σεξουαλικές σχέσεις και δεν διατηρεί μακροχρόνια σταθερή και αμοιβαία πιστή ερωτική σχέση με έναν αποκλειστικά σύντροφο που δεν έχει μολυνθεί από τον ιό, πρέπει σε κάθε σεξουαλική επαφή να χρησιμοποιεί προφυλακτικό. Ο περιορισμός του αριθμού των διαφορετικών ερωτικών συντρόφων και η αποφυγή των ευκαιριακών σεξουαλικών σχέσεων είναι αυτονόητο ότι μειώνουν τον κίνδυνο. Τα προφυλακτικά είναι αποτελεσματικά όταν χρησιμοποιούνται από την αρχή της ερωτικής πράξης, όταν είναι ακέραια και καλής ποιότητας, όταν σε αυτά αναγράφεται η ημερομηνία λήξης τους και δεν έχουν εκτεθεί για πολύ καιρό στο φως ή στη ζέστη.
Σαν μέτρο προφύλαξης πρέπει να αποφεύγεται η χρήση μεταχειρισμένων συριγγών από τους χρήστες ενδοφλεβίων ουσιών και οι τραυματισμοί από χρησιμοποιημένα αιχμηρά αντικείμενα που έχουν μολυνθεί. (π.χ. για τατουάζ ή τρύπημα αυτιών).
Ο καθένας μπορεί να διαπιστώσει εάν έχει μολυνθεί με τον ιό του AIDS, κάνοντας το τεστ αντισωμάτων του ιού, στο αίμα. Απαιτούνται συνήθως 2 ή 3 μήνες από τη στιγμή που κάποιος μολύνθηκε έως τη στιγμή που αντισώματα μπορούν να ανιχνευθούν στο αίμα, αν και το μολυσμένο άτομο μπορεί να μεταδώσει τον ιό σ΄ αυτό το χρονικό διάστημα. Εάν κάποιος πιστεύει ότι έχει μολυνθεί πρέπει να περιμένει 2 έως 3 μήνες πριν κάνει το τεστ. Θετικό αποτέλεσμα δε σημαίνει ότι κάποιος έχει AIDS μόνο ότι μολύνθηκε από τον ιό του AIDS. Το τεστ δεν μπορεί να προσδιορίσει εάν και πότε κάποιος θα εκδηλώσει την ασθένεια. Το αρνητικό αποτέλεσμα δεν προφυλάσσει κάποιον από μελλοντική λοίμωξη. Η εξέταση γίνεται εμπιστευτικά και δωρεάν στα Κέντρα Αναφοράς και Ελέγχου του AIDS, σε όλα τα μεγάλα νοσοκομεία και τις κλινικές της χώρας.
Η άγνοια για το AIDS προκαλεί πανικό. Η ελλιπής ενημέρωση μας κάνει να ξεχνάμε το σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα. Όταν η κοινωνία είναι απορριπτική προς τους φορείς και του ασθενείς με AIDS, αυτοί προτιμούν να μην καταφεύγουν στο γιατρό, να κρύβουν τη μόλυνσή τους φοβούμενοι τον κοινωνικό αποκλεισμό. Είναι απαραίτητο, ο φορέας να μπορεί να υπολογίζει στη συμπαράσταση και βοήθεια των συνανθρώπων του. Η συμπαράσταση αυτή, όχι μόνο δε μας εκθέτει σε κίνδυνο αλλά συμβάλλει στον περιορισμό της εξάπλωσης της νόσου.
Για το AIDS δεν πρέπει να ξεχνάς:

• Το να έχεις σεξουαλικές σχέσεις με κάποιον, ουσιαστικά σημαίνει ότι έχεις σεξουαλικές σχέσεις με όλους τους προηγούμενους ερωτικούς συντρόφους του
• Οι περισσότεροι φορείς του ιού του ΑΙDS παραμένουν απολύτως υγιείς για αρκετά χρόνια
• Ο καθένας μπορεί να έχει μολυνθεί από τον ιό του AIDS και να μην το γνωρίζει
• Μην διακινδυνεύεις αποδεχόμενος σεξουαλικές επαφές χωρίς προφυλάξεις.

Πηγή: Ελληνική Εταιρία Προαγωγής και Αγωγής της Υγείας

Στην υγειά σας!!!

Read More

Ο πρόγονος του ιού της ηπατίτιδας Β υπήρχε τουλάχιστον πριν από 19 εκατ. χρόνια

Ο ιός της ηπατίτιδας Β είναι πολύ πιο αρχαίος από ό,τι πίστευαν μέχρι σήμερα οι επιστήμονες. Αμερικανοί ερευνητές ανακάλυψαν ένα "απολίθωμα" προγόνου του συγκεκριμένου ιού βαθειά "θαμμένο" στο γενετικό κώδικα ενός σημερινού πουλιού, του σπίνου.

Το εύρημα δείχνει ότι η ευρύτερη "οικογένεια" του ιού της ηπατίτιδας Β υπήρχε τουλάχιστον πριν από 19 εκατομμύρια χρόνια (ενώ μπορεί η "ηλικία" του να φτάνει ακόμα και τα 40 εκατ. χρόνια) και όχι πριν από 6.000 χρόνια το πολύ, σύμφωνα με μια προηγούμενη εκτίμηση. Η ανακάλυψη αυτή, σε συνδυασμό με ανάλογα ευρήματα για άλλους ιούς, υποδηλώνει ότι οι ιοί γενικότερα έχουν πολύ μεγαλύτερη "προϊστορία" από ό,τι αρχικά θεωρείτο.

Κανείς επιστήμων μέχρι σήμερα δεν γνωρίζει ακριβώς από πού ή πότε προήλθαν οι ιοί. Επειδή οι ίδιοι οι ιοί δεν αφήνουν τα δικά τους "απολιθώματα", οι ερευνητές "ξεψαχνίζουν" το DNA διαφόρων οργανισμών, προκειμένου να βρουν ίχνη από αρχαίες μολύνσεις. Απομεινάρια γονιδίων ιών που βρέθηκαν στο DΝΑ των νυχτερίδων και των καγκουρό, για παράδειγμα, επέτρεψαν στους επιστήμονες να συμπεράνουν ότι ιοί συγγενικοί με τους σημερινούς θανατηφόρους ιούς Έμπολα και Μάρμπουργκ άρχισαν να μολύνουν τα θηλαστικά πριν από δεκάδες εκατομμύρια χρόνια.

Η νέα ανακάλυψη, από τον εξελικτικό γενετιστή καθηγητή Σέντρικ Φεσότε του πανεπιστημίου του Τέξας, η οποία δημοσιεύεται στο περιοδικό βιολογίας "PLoS Biology", σύμφωνα με το "Science", έδειξε ότι το γονιδίωμα ενός είδους σύγχρονου σπίνου περιέχει τμήματα από ιούς της οικογένειας της ηπατίτιδας Β εξαπλωμένα σε δέκα χρωμοσώματα. Ο ιός που είναι ενσωματωμένος εδώ και εκατομμύρια χρόνια στο DNA του σπίνου, είναι παρόμοιος με τον σύγχρονο ιό της ηπατίτιδας Β που μολύνει τις πάπιες.

Είναι η πρώτη φορά που ένας ενδογενής ιός ηπατίτιδας ανακαλύπτεται μέσα σε ένα οργανισμό. Οι ενδογενείς ιοί είναι αυτοί που εναποθέτουν τμήματα του γενετικού κώδικά τους μέσα στο DNA διαφόρων οργανισμών, πράγμα που τους επιτρέπει να περνάνε από γενιά σε γενιά. Μέχρι σήμερα η μεγάλη πλειονότητα ενδογενών ιών που είχαν βρεθεί, αφορούσαν την κατηγορία των ρετρο-ιών.

Στην υγειά σας!!!

Read More

Τοξοπλάσμωση: Μύθοι και πραγματικότητα

Ενημερωθείτε προτού τρομοκρατηθείτε!

Σκέφτεστε να πάρετε γατούλα αλλά δεν το αποφασίζετε γιατί σας λένε συχνά ότι «γάτες και εγκυμοσύνη δεν συμβιβάζονται» ή ότι «οι γάτες προκαλούν στειρότητα»;

Έχετε γατούλα αλλά και προβλήματα με τους γείτονές σας γιατί φοβούνται ότι η γατούλα «θα τους κολλήσει τοξόπλασμα»;

Η απάντηση στα ερωτήματα αυτά βρίσκεται στην ενημέρωση σχετικά με την τοξοπλάσμωση.

Τι είναι η τοξοπλάσμωση;

Η τοξοπλάσμωση είναι ένα συνήθως χρόνιο παρασιτικό νόσημα των ζώων και του ανθρώπου σε ολόκληρο τον κόσμο και οφείλεται στο πρωτόζωο παράσιτο Toxoplasma gondii. Στους ιστούς του ανθρώπου και των ζώων παράγονται οι κύστεις του τοξοπλάσματος μέσα στις οποίες το παράσιτο επιβιώνει ολόκληρη τη ζωή του μολυσμένου ατόμου ή ζώου.

Πώς μεταδίδεται;

Η μετάδοση του παρασίτου στον άνθρωπο γίνεται:
α) με τις κύστεις του παρασίτου,
όταν καταναλώνεται ωμό ή ατελώς ψημένο κρέας μόσχου, προβάτου, χοίρου κ.ά. (κιμάς, γύρος, σουβλάκι κ.ά.). Στη χώρα μας είναι μολυσμένα σχεδόν ένα στα δύο βοοειδή, ένα στα τέσσερα πρόβατα, αίγες κ.α.
β) με τις ώριμες ωοκύστεις του παρασίτου,
όταν καταναλώνονται άπλυτα ή ατελώς πλυμένα μολυσμένα φρούτα, λαχανικά, χόρτα.
γ) με τα μεροζωΐδια του παρασίτου,
που βρίσκονται στο αίμα της εγκύου (ανθρώπου και ζώου) και το γάλα της μητέρας και είναι δυνατόν να μολύνουν αντίστοιχα, τα έμβρυα και τα νεογέννητα.

Πώς σχετίζεται η γάτα με τη μετάδοση;

Η γάτα ΔΕΝ σχετίζεται άμεσα με τη μόλυνση του ανθρώπου ή των ζώων με το παράσιτο, επειδή το κρέας της δεν καταναλώνεται στη χώρα μας. Η γάτα διασπείρει μόνο τις άωρες ωοκύστεις του παρασίτου στο περιβάλλον.
Όταν η γάτα μολύνεται για πρώτη ή δεύτερη φορά με το παράσιτο (οι γάτες χωρίς ιδιοκτήτη με την κατανάλωση ωμού κρέατος, με τρωκτικά κ.ά.) αποβάλλει σε λίγες εβδομάδες μαζί με τα κόπρανά της στο περιβάλλον τις άωρες ωοκύστεις του παρασίτου, οι οποίες καθίστανται ώριμες σε διάστημα 2-4 ημερών (όταν οι συνθήκες υγρασίας και θερμοκρασίας του περιβάλλοντος είναι άριστες). Ο άνθρωπος και τα ζώα μολύνονται μόνο με τις ώριμες ωοκύστεις.

Όταν η γάτα μολύνεται για δεύτερη ή τρίτη φορά με το παράσιτο, τότε αναπτύσσεται σε αυτή ανοσία, με αποτέλεσμα να διακόπτεται ο πολλαπλασιασμός του παρασίτου και να μη αποβάλλονται άωρες ωοκύστεις στο περιβάλλον. Συνολικά η γάτα σε ολόκληρη τη ζωή της αποβάλλει άωρες ωοκύστεις του παρασίτου για 2-20 ημέρες.
Στη χώρα μας η συχνότητα μόλυνσης της γάτας που τρέφεται με ωμό κρέας, ποντίκια κ.α. είναι μόνο 0.9%, ενώ η κατοικίδια γάτα έχει ελάχιστες πιθανότητες να μολυνθεί με το παράσιτο, επειδή συνήθως δεν καταναλίσκει ωμό ή ατελώς ψημένο κρέας, ποντίκια κ.α.

Τι συνέπειες έχει η τοξοπλάσμωση στον άνθρωπο;

Αλλοιώσεις και συμπτώματα του νοσήματος εμφανίζονται συνήθως στο 30% των μολυσμένων ατόμων και αφορούν σχεδόν κατά κανόνα στην πρώτη μόλυνση του ατόμου με το παράσιτο ή σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα.

Τι επιπτώσεις έχει για τις εγκύους;

Η μόλυνση ή η αναζωπύρωση του νοσήματος έχουν σοβαρές επιπτώσεις, όταν συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης (παρατηρείται σε 1-120/10.000 εγκύους). H μόλυνση του εμβρύου κατά το πρώτο τρίτο της εγκυμοσύνης είναι πιθανόν να προκαλέσει την αποβολή του (από τις 1.000 αποβολές που παρατηρούνται στον άνθρωπο οι 2-8 οφείλονται στην τοξοπλάσμωση), ενώ η μόλυνση του εμβρύου κατά το δεύτερο ή το τρίτο στάδιο της εγκυμοσύνης είναι πιθανόν να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα σε αυτό.

Στις γυναίκες που έχουν μολυνθεί τουλάχιστον έως 4-6 μήνες πριν τη σύλληψη, αναπτύσσεται ανοσία που συνήθως προφυλάσσει το έμβρυο κατά τις μελλοντικές μολύνσεις με το παράσιτο. Επίσης, όταν τίθεται έγκαιρα η διάγνωση στην έγκυο και ακολουθείται η αντίστοιχη φαρμακευτική αγωγή μειώνεται σημαντικά η πιθανότητα να μολυνθεί το έμβρυο.

Υπάρχει φαρμακευτική αγωγή;

Η φαρμακευτική αγωγή κατά του παρασίτου γίνεται συνήθως στον άνθρωπο και σπανίως στα ζώα και είναι αποτελεσματική μόνον κατά την οξεία φάση ή κατά τις αναζωπυρώσεις του νοσήματος (το παράσιτο είναι ευαίσθητο και καταστρέφεται, όταν βρίσκεται έξω από τα κύτταρα κατά τη διάρκεια των 8 πρώτων μηνών της μόλυνσης, ενώ είναι απρόσβλητο, όταν βρίσκεται μέσα στα κύτταρα ή μέσα στις “κύστεις”). Γι αυτό, η φαρμακευτική αγωγή είναι άσκοπη κατά τη χρόνια φάση της τοξοπλάσμωσης (μετά τους 8 πρώτους μήνες της μόλυνσης) και καθίσταται επικίνδυνη κατά το πρώτο ήμισυ της εγκυμοσύνης, επειδή η pyrimethamine (φάρμακο επιλογής), μειώνει τη σύνθεση του φολικού οξέος στο παράσιτο, αλλά επίσης σε μητέρα και έμβρυο (κίνδυνος τερατογένεσης).

Πώς μπορούμε να προφυλαχθούμε;

Ο άνθρωπος περιορίζει τις πιθανότητες μόλυνσής του με το παράσιτο:
• όταν καταναλώνει βρασμένο ή κατεψυγμένο κρέας
• όταν πλένει καλά τα φρούτα και τα λαχανικά που τρώγονται ωμά (μαρούλι, ντομάτες, μήλα κ.ά.)
• όταν πλένει καλά τα χέρια και τα αντικείμενα που χρησιμοποιήθηκαν κατά το χειρισμό του ωμού κρέατος,
• όταν πίνει βρασμένο ή παστεριωμένο γάλα
• όταν καθαρίζει την αμμοδόχο της γάτας τουλάχιστον κάθε 1-2 ημέρες
• όταν χρησιμοποιεί γάντια κατά τη φροντίδα του κήπου

Για να προληφθεί η μόλυνση της γάτας με το παράσιτο χορηγείται στο ζώο μόνο βρασμένο κρέας (οι “κύστεις” καταστρέφονται στους 66°C) ή κατεψυγμένο κρέας (οι “κύστεις” καταστρέφονται σε 3 ημέρες στους -20° C).
Η μόλυνση των φυτοφάγων και των παμφάγων ζώων αποτρέπεται, όταν τα ζώα δεν έρχονται σε επαφή με τα κόπρανα της γάτας ή τα κόπρανα της γάτας απομακρύνονται κάθε 1-2 ημέρες και κλείνονται σφιχτά σε νάϋλον σακούλα.

Πηγή: adespoto.gr

Στην υγειά σας!!! 

Read More

Μηνιγγίτιδα: Απρόβλεπτη και με υψηλή θνησιμότητ

H μηνιγγίτιδα είναι μια κεραυνοβόλος και καταστρεπτική νόσος με υψηλό ποσοστό περιστατικών-θνησιμότητας (7-14%), η οποία σε έως και 1 στους 5 επιζήσαντες, μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμα κατάλοιπα, όπως είναι η κώφωση, η δημιουργία ουλών στο δέρμα, η νεφρική ανεπάρκεια και ο ακρωτηριασμός των κάτω άκρων. Πλήττει κυρίως βρέφη και παιδιά (έως 4 ετών) καθώς επίσης εφήβους και νεαρούς ενήλικες (15-24).  Όπως τόνισε ο Δρ. Δ. Καφετζής, Καθηγητής Παιδιατρικής Πανεπιστημίου Αθηνών, σε συνέντευξη τύπου αναφορικά με τη νόσο της μηνιγγίτιδας και τους τρόπους πρόληψής της, το μικρόβιο του μηνιγγιτιδόκοκκου βρίσκεται μόνο πάνω στους ανθρώπους, ενώ δεν προσβάλλονται αντικείμενα ή ζώα από τον εν λόγω ιό. Όπως είπε ο καθηγητής, προκειμένου κάποιος να κολλήσει τον ιό από κάποιο άλλο άτομο που ήδη νοσεί, θα πρέπει να είναι σε επαφή μαζί του για πάνω από 5-8 ώρες.

Τα ποσοστά των φορέων είναι, επίσης, υψηλά σε κλειστές ή συνωστισμένες κοινωνίες, όπως είναι τα οικοτροφεία, τα στρατόπεδα και μεγάλες αθρόες συγκεντρώσεις, όπως για παράδειγμα αυτή του Hajj (ιερό προσκύνημα στη Μέκκα).  Σύμφωνα με στοιχεία μεταξύ των προσκυνητών που επέστρεψαν στη Σιγκαπούρη μετά από το Hajj του 2001, το ποσοστό των φορέων βρέθηκε να είναι 17%.

Η έναρξη της νόσου από μηνιγγιτιδόκοκκο μπορεί να είναι αιφνίδια και απρόβλεπτη, με το 60% των ασθενών να εμφανίζει συμπτώματα μετά από 24 ώρες από την έλευση στο νοσοκομείο. Η νόσος μπορεί να είναι θανατηφόρος σε διάστημα 24-48 ωρών, επομένως είναι σημαντικό να τεθεί η διάγνωση το συντομότερο δυνατό. Τα κύρια κλινικά χαρακτηριστικά της νόσου από μηνιγγιτιδόκοκκο είναι ο πυρετός, η κεφαλαλγία, ο μηνιγγισμός και το εξάνθημα αλλά τα αρχικά συμπτώματα είναι συχνά μη ειδικά και παρόμοια με αυτά των ιογενών λοιμώξεων, τα οποία είναι πιο κοινά και ήπια. Τα συμπτώματα της νόσου από μηνιγγιτιδόκοκκο μπορεί να ποικίλουν ανάλογα με την ηλικία του ασθενούς.

Παρόλο που τα πρώιμα συμπτώματα στα νήπια είναι γενικά παρόμοια με αυτά των ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας, μπορεί επιπλέον να περιλαμβάνουν πυρετό, λήθαργο και άρνηση λήψης τροφής. Στα πρώιμα χαρακτηριστικά της νόσου για τα νήπια και τους εφήβους περιλαμβάνονται επίσης ο πόνος στα πόδια, τα κρύα χέρια και πόδια, και το μη φυσιολογικό χρώμα του δέρματος, τα οποία είναι δηλωτικά της σήψης. Αργότερα κατά την πορεία της νόσου (σε διάστημα 12-24 ωρών), τα νήπια μπορεί να εμφανίσουν σημεία μηνιγγίτιδας όπως είναι το εξάνθημα και η φωτοφοβία.

Τα παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας πάνω από 5 ετών, εμφανίζουν συχνότερα μηνιγγισμό (συνδυασμό αυχενικής δυσκαμψίας, φωτοφοβίας και κεφαλαλγίας) από τα παιδιά ηλικίας 1-4 ετών.

Παρόλο που το υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας από μηνιγγιτιδοκοκκική νόσο παρουσιάζεται στα νήπια ηλικίας μικρότερης του ενός έτους, οι έφηβοι και οι νεαροί ενήλικες (ηλικίας 15-24 ετών) εμφανίζουν επίσης αυξημένα ποσοστά θνησιμότητας σε σύγκριση με άλλες ηλικιακές ομάδες και αυτό, όπως είπε ο κ. Καφετζής, διότι είναι πιθανό να ζουν σε κοιτώνες κατά τη διάρκεια των σπουδών ή της στρατιωτικής τους θητείας και να συμμετέχουν σε δραστηριότητες που τους τοποθετούν σε αυξημένο κίνδυνο λοίμωξης, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων σε μπαρ και κλαμπ, της κοινής χρήσης ποτηριών, της ανταλλαγής φιλιών, του καπνίσματος και της συμμετοχής σε πολυπληθείς εκδηλώσεις.

Η πρόληψη της νόσου γίνεται μέσω του εμβολιασμού και η θεραπεία της νόσου από μηνιγγιτιδόκοκκο γίνεται μέχρι στιγμής με αντιβιοτικά, με φάρμακα για ανάταξη, με αιματοδυναμικά για ενίσχυση (καθώς η πίεση πέφτει πολύ) και με σκευάσματα για την αντιμετώπιση της σήψης.

Όπως είπε ο καθηγητής, από τις αρχές του έτους κυκλοφορεί στη χώρα μας και ένα νέο τετραδύναμο συζευγμένο εμβόλιο για τον μηνιγγιτιδόκοκκο, το οποίο ενδείκνυται για την ενεργή ανοσοποίηση εφήβων, ηλικίας άνω των 11 ετών και ενηλίκων.

Στην υγειά σας!!!

Read More